We vinden een internetcafé en doen onze computerzaken. We missen de boot van 1.30 naar Saltspring Island en nemen die van 15.00, jammer want we hadden graag naar de markt willen gaan. Later hoorden we dat het daar de hele dag geregend had…..
Op naar Saltspring Island dus, we genieten weer van het varen tussen de eilanden door, geen orka’s deze keer zoals we op de bootreis naar Vancouver Island in de verte zagen, had ik geloof ik vergeten te melden. Vanuit de verte zien ze er niet zo gevaarlijk uit.
In de informatie boetiek geeft Karen een uitgebreid verslag van het wel en wee op dit eiland, het lijkt een paradijs te zijn, we gaan het onderzoeken. Oorspronkelijk kwamen hier vele hippies terecht en mannen die niet in de Korea en Vietnam oorlogen wilden vechten. Het is een prachtig eiland veel mooi kustgebied, bossen, heuvels en zelfs een meer. De mensen zijn erg vriendelijk er wonen veel kunstenaars. Over het hele eiland dat ongeveer 70 vierkante meter is, is een route langs de kunstenaars uitgestippeld. We gaan bij enkele op bezoek. Ik ben erg geïnteresseerd in het houtbewerken, overal zie ik prachtige schalen van verschillende soorten hout, zou dat zelf ook graag eens willen doen. De schalen die te koop aangeboden worden zijn erg prijzig, voor 1 klein schaaltje betaal je al gauw zo’n $ 125,-. Het hout ligt overal voor het oprapen, mooie vormen en verschillende maten. Een andere plek is een lavendelboerderij, prachtig stuk land met mooie lavendelvelden, in de zomer komen er duizenden bijtjes op af en is het gezoem net een meditatie zegt de eigenares. Zij en haar man hebben er een waar paradijsje van gemaakt, een mooi houten huis en genoeg plek voor seminaars. De rust straalt overal van af. We komen ook een Ayurvedisch Centrum tegen waar je ook kunt overnachten in een chalet met rond dak, er staan er verschillende op het terrein. We komen de Indiase ayurvedische dokter tegen die heel enthousiast is over deze plek op moeder aarde. Hij is opweg naar de behandelkamer om een shirodharma behandeling te geven. We praten met de receptioniste en ik onderzoek de mogelijkheden om er eventueel een tijdje te gaan werken het klinkt allemaal erg positief. Midden op het eiland vinden we een yogacentrum en aangrenzend een grote moestuin waar veel mensen voor een tijdje komen werken om te leren hoe je met perma cultuur je tuin kunt onderhouden. Het is hier mogelijk om tegen kost en inwoning te werken en zo te genieten van al het moois dat Saltspring eiland te bieden heeft. Op onze eerste trip met de auto stuiten we op een weg Munshgrave die dwars over het hele eland heen loopt, het is een onverharde weg met veel hobbels en gaten, we rijden hem helemaal tot het eind en zien overal weggetjes met grote borden die ons vertellen dat vreemde pottenkijkers niet gewenst zijn we durven dan ook niet verder op die soms aanlokkelijke weggetjes in te gaan. Tussen al deze onvriendelijke borden valt het regenboogbordje met welkome home bijzonder warm op, we volgen het en komen terecht bij een huisje aan het water. We stappen uit om een eindje te lopen ontmoeten de eigenaresse van de plek die ook net aankomt rijden, zij vraagt of wij de bordjes hebben opgehangen want voor haar zijn ze ook nieuw. Hmmm wat is dat voor een teken?? De yogalerares die net de les heeft gegeven in het Saltspring Yoga Centrum verteld dat zij met haar man een pottenbakkerij hebben en daarmee in hun onderhoud voorzien, ze krijgen niet genoeg inkomsten uit de verkoop op het eiland zelf en moeten dus vaak van het eiland af naar beurzen om hun spullen te verkopen. Het leven is duur op het eiland de prijzen zijn hoog, van zowel de huizen als de kunstvoorwerpen.
No comments:
Post a Comment