Tuesday, May 29, 2007

Even buiten Portland heb je de Columbia River Gorge. Het is een prachtig gebied en geeft een prachtig zicht op Mount Hood. Wanneer ik daar in bliss naar mag kijken voel ik me zeer dankbaar dat ik even op zo’n bijzondere plek mag staan. Te bedenken dat miljoenen jaren geleden iets zo moois is geschapen door natuurgeweld. Natuurgeweld is niet altijd iets waar wij mensen blij mee zijn maar het schept wel natuur wonderen.

We klimmen omhoog naar de Multnomah Falls en genieten van een moment van rust langs het naar beneden stromende water. Dan heeft een dejavu hij is hier n.l. al eens eerder geweest als klein jochie van een jaar of 8. Een beetje uit de route ligt het view point op mnt Larch, het is een behoorlijke klim omhoog en we zijn bij dat met de auto te mogen doen. Het laatste stukje klimmen we omhoog en we hebben een helder zicht op maar liefst 5 vulkanische bergen, Wow.

Te beginnen in het Noorden met Mnt St. Helens die in 1980 losbarstte, Mnt Rainier, N-O Mnt Adams, O-Z Mnt Hood en ten zuiden Mnt Jefferson.

Mijn oom zegt dat diep in de aarde deze vijf vulkanen met elkaar verbonden zijn d.m.v. ondergrondse kanalen.

Laat in de middag gaan we met een voldaan gevoel op weg naar Tacoma op bezoek bij Bea & Jim, mijn oom en tante. We komen laat in de avond aan en worden met open armen en een dol enthousiaste Shara ( de Australische herdershond) ontvangen. We hebben veel te vertellen en we liggen voor ons doen laat in een heerlijk echt bed.

Monday, May 28, 2007

De volgende ochtend vinden we eerst een echt Amerikaans winkelcentrum compleet met Starbucks en free internet. Dus Dan voelt zich thuis en is helemaal in zijn nopjes. Na de nodige inkopen van allemaal lekkere snacks rijden door naar het centrum van Portland. Het is memorialday, zoiets als de dodenherdenking bij ons op 4 mei. Het is stil in de straten, behalve de zwervers en drugsverslaafden zien we weinig mensen. De winkels zijn grotendeel gesloten en een parkwachter waarschuwt ons om niet naar China Town te gaan. We slaan zijn waarschuwing in de wind en gaan toch. Het is een ouder gedeelte van Portland dus qua architectuur wat interessanter. Helaas is de grootste boekwinkel van de US, Powell’s City of Books, gesloten ook al zegt het boek dat ze 365 dgn per jaar open zijn. Ik vind het geheel niet prettig aanvoelen en voel dat mijn energie wegglipt en wil al gauw weer verder, we gaan terug langs de waterkant waar fietsers en voetgangers om elkaar heen hun weg vinden. De stad geeft mij geen prettig gevoel en ik heb geen zin om er veel langer te blijven of om de volgende dag weer terug te komen. We gaan naar het westen waar het Washington Park ligt. Het vormt een groot contrast met wat we in down Town gezien hebben, vele dagjesmensen vermaken zich in het park en rondom het park zien we de ene prachtige Vila na de andere. Het park ziet er prachtig verzorgt uit, voor ieder onderdeel betaal je weliswaar een entree fee.

We verlaten Portland en vinden een slaapplek land de Columbia River, er is een plek waar je kunt afdalen naar de rivier en we waren net op tijd om de zonsondergang te mogen zien. Het ziet eruit als een geliefd plekje voor vissers en zon aanbidders.

Sunday, May 27, 2007

We zijn op weg naar Portland, even buiten Portland vinden we een mooie ruime rest area waar meerdere auto en hun bewoners de nacht door brengen =)

Eugene to Portland

We got up and started to get ready and met Siri Prakash Singh (?) from Vermont. He was busy in the kitchen cooking one of the many delicious dishes for Gudwara. Very nice man.

We washed up and walked over to the morning Gudwara and enjoyed a good time meeting several people and a great meal. Hari Kaur then went off to massage Snatum Kaur and the tabla player, Manish Vyas. Snatum Kaur chose to spend time with her friends but Manish was very happy to find a bit of relief from the many days of playing.

Took off and made it up to a rest area just south of Portland. The rest area had two sections; one which looked like it was set-up for short stays and another for overnight stays. There was a decent toilet area and an information area. There was a also a creatively painted van with several teenagers looking for cash for gas, but I wondered if they really wanted the money for gas or more weed ...

Saturday, May 26, 2007

In Eugene is de Yogi tea company gevestigd en bevindt zich ook een groep 3HO aanhangers. We gaan opzoek en vinden hun wijk. We hebben geluk want Snatam Kaur geeft er de volgende dag een concert dat we natuurlijk graag willen bijwonen. Toen we in Shasta waren hadden we haar net gemist. Het concert was mooi en het was herlijk om even te laven in de 3HO sfeer. Overdag zijn we naar de beroemd local markt van Eugene geweest, het was een war spektakel met drummers en acrobaten op het plein. De sfeer was relaxed en op de markt waren een heleboel ecologische produkten te vinden en vooral ook produkten gemaakt dor de bewoners van Eugene. We vinden voor beide nachten een plek in de tuin van Sat Ganesha Singh, een aardige yogi die ons zijn gastvrijheid aanbood. Na de gurdwara en een tijdje socialising gaan we op weg richting Portland.

Wednesday, May 23, 2007

We exploreren Shasta, we vinden een ranger station waar ze ons adviseren om Mount Black Butte te beklimmen. Eerst gaan we opzoek naar een dame die hier lang geleden een centrum wilde stichten. Helaas ze woont hier niet meer en is verhuist naar ik meen Colorado. De eerste boekenwinkel die we binnen gaan voor wat meer info blaakt van spiritueel materialisme de prijzen zijn niet van de lucht en de man die in een achterkamertje telefonisch advies geeft waant zichzelf vast een heel belangrijke guru.

Het tweede boekenwinkeltje, schuin aan de overkant, straalt een geheel andere sfeer uit. We blijven er een tijdje hangen en praten over de toestand in de wereld. De eigenaar geeft hoog op over de spirituele ontwikkeling van de Nederlanders, gebaseerd op onze tolerantie politiek………..hmmmmm.

Onze klim de Mnt Black Butte gaf ons een heerlijk fysieke uitdaging gaf en een prachtig uitzicht op Mnt Shasta. Deze berg lijkt te zijn ontstaan door een uitbraaksel van Mnt Shasta toen ze lang geleden een vulkanische eruptie had. Het is een berg van zwarte rotsblokken op elkaar gestapeld. Het uitzicht is weer prachtig en voelt aan als een fijne plek om te mediteren.

’s Middags vertrekken we naar Yreka we gaan een oude vriend van Dan’s studie tijd opzoeken. We worden warm onthaald en hebben een super tijd! We blijven er enkele dagen en vertrekken 25 mei richting Eugene.

Tuesday, May 22, 2007

We gaan natuurlijk weer even terug naar nevada City en ik heb nog een ontmoeting met Pam de makelaar. Ik krijg een firme hug en we praten over alle mogelijkheden en wat wij zijn tegen gekomen op onze speurtocht. Ze laat ons nog een oud Victoriaans huis zien in het stadje zelf. Het is spannend om een huis binnen te gaan en te bedenken dat we daar zouden kunnen gaan wonen. Ik zie dat ze veel doen voor de envoirement en dat ze een anti Mc Donalds beleid voeren.

Aan het eind van de middag vertrekken we naar Shasta waar we hoge verwachtingen van hebben, het staat bekend als een communitie van zeer spirituele mensen en de energie van de berg Shasta versnel het bewustwordingsproces. Al rijdend zien we meer en meer van de berg en ze is waarlijk majestueus van omvang met haar besneeuwde witte toppen.

We vinden een goed plekje voor de nacht, onze eerste keuze was een rustplek langs de snelweg maar bij nader inzien besloten we dat dat het toch niet helemaal was en gingen verder op zoek, en hebben genoten van een ongestoorde nachtrust.

Monday, May 21, 2007

Na onze snelle aftocht verder gereden naar Nevada City. Wat een oase van positieve energie en vriendelijke mensen. Het stadje ziet er vriendelijk en welkom uit, leuke cafeetjes en kleine authentieke winkeltjes. Veel mannen met lange haren wat wijst op een hippie achtige sfeer. We parkeren de auto en lopen door de straten op zoek naar een makelaars kantoor. We vinden er een met een heleboel bureaus achter elkaar op een rij. Er is er maar een beet maar dat is dan ook een aller vriendelijkste dame die ons aanhoorde en goed weet in te schatten waar we naar op zoek zijn. Ze geeft ons een aantal mogelijkheden mee om te onderzoeken en denkt dat we vooral het gebied net boven Nevada City in het San Juan gebied zullen appreciëren. Daarna gaan we ons laven in een internet café genaamd Mekka, dat is het zeker voor Dan, koffie en gratis internetten wat wil een mens nog meer. Ik doe me tegoed aan wat cultuur en struin door het stadje. Ontmoet aardige mensen en krijg een prettige indruk van de plek. Later die dag gaan we omhoog het San Juan gebied in en het is inderdaad een rijk gebied aan natuurschoon, prachtige afgelegen plekjes en veel afwisselend groen. Een van de plekken die we onderzoeken is een perceel achteraf van ongeveer 11 are. Het is geheel overwoekerd met bramenstruiken en heeft een leuk klein huisje. De buurman/vrouw heeft een bord voor hun hek waarop staat “Beware we have Gunpowder”. Dus misschien toch niet echt een plek van pais en vree. Verder op onze zoektocht komen we Mothers Truckers tegen een ecologische winkel met een inventaris waar je U tegen zegt in the middle of nowhere. We laven ons en slaan een goede voorraad goodies in en overnachten op hun parkeerplaats.

Nevada City is zeker een plek die ons trek en die we zullen overwegen in onze plannen voor de toekomst.

Sunday, May 20, 2007

We gaan naar Emarald Bay prachtige groen blauwe kleur, je kan duidellijk zien waarom deze baai zhaar naam gekregen heeft. We hiken naar Eagle Lake, we dwalen wat van het pad af en klauteren als berggeitjes over de rotsblokken, heerlijk.

Verder richting Trukkee, is wel een aardig stadje maar zou er niet willen wonen, de makelaar die we bezoeken verteld ons dat 70% van de huizen als 2de huis wordt gekocht, niet voor mij dus om in zo’s elite buurt te wonen.

We rijden verder richting Nevada City en vinden een slaapplek op een afgelegen bouwterrein. De volgende morgen komt er een buurvrouw langs met twee grote honden en laat ons duidelijk merken dat ze het maar niks vindt dat wij daar zijn, oeps. We maken snel toilet en gaan verder naar Nevada City.

Saturday, May 19, 2007

We vertrekken verder richting Lake Tahoe via de 88 het is een prachtige route we genieten van de mooie natuur, stoppen om te lunchen bij een mooie rotspartij aan het water. Wanneer we Tahoe Zuid binnen rijden is het even schrikken, wat een drukte, opeens weer zoveel auto’s en mensen. Deze plek is bekent om z’n casino’s. We vinden er niks aan en gaan zo snel mogelijk verder via een b weggetje naar Silverleaf lake. Daar vind je prachtige huizen aan de waterkant, heel idyllische plekjes. We vinden een mooi plekje voor de nacht, slapen heerlijk en genieten de volgende dag van yoga en ontbijt aan de waterkant.

Friday, May 18, 2007

Woke up and took a look outside - the area is amazing here; there's a really nice energy about the place.

As I began to do some stretching a man and lady came riding up the hill towards our car. The man was riding a modified bike where you sit down low to the ground and sit-up as if in a chair; the lady rode a traditional bike. He was very friendly and started up a conversation with us. After a few moments he invited us up to his place to spend the night and chat. Hari Kaur and I were a bit hesitant and she answered before I could - she kindly turned down the offer (I was actually thinking of accepting). We chatted a bit more and he offered again. That time I said something and we agreed that we'd think about it and meet him later if we would decide to stay.

We finished up our morning routine and then walked around the town.

Ted neemt ons mee naar de Black Chasem grotten in de omgeving waar we stalagtieten en malachtieten en de bijzondere helachtieten te zien kregen. De helachtieten maken deze grotten uniek, en zorgen voor een bescherm status van de overheid. Ze worden gevormd onder druk van de steen, het water perst zich als het ware een weg door de rots heen. De helachtiet heeft de mogelijkheid om in 6 verschillende richtingen te groeien. Ze groeien alle richtingen op en krullen zich aan het eind om alsof ze weer terug willen keren naar de rots toe. Ook bezoeken we de indian grinding rocks. Een grote platte rots met vele kleine holtes erin. Deze holtes werden vroeger door de indianen gebruikt om wortels en kruiden en medicijnen te malen, nu hebben we de mortal en pestal om dat te doen. Dit weekend was er een bijeenkomst van de indianen om healing methodes uit te wisselen. Een grote hut van boomstammen, die zonder schroef of spijker is gebouwd, is de vergaderplaats. We mochten wel even door de kieren naar binnen gluren maar er niet naar binnen gaan. De plek werd klaar gemaakt voor de ontmoeting en rook naar allerlei kruiden, binnenin het centrum van de hut brandde een vuur.

Thursday, May 17, 2007

We stoppen in Murphey ook weer een pittoresk stadje leuk om doorheen te lopen we praten wat met de mensen en vragen wat info aan een makelaar, we doen wat house hunting en zijn verbaasd hoeveel mensen soms vragen voor iets wat qua bouwmateriaal en onderhoud niet zoveel om het lijf heeft. Het dorpje of liever gezegd gehucht Vulcano vinden we allebei magisch het is leuk om erdoor heen te lopen en de energie te voelen. We ontmoeten Ted een local die buiten het dorp woont boven op een berg. Hij nodigt ons uit om bij hem en zijn vrouw te overnachten, ze hebben een kleine cassita waar we in kunnen slapen. We nemen het aanbod aan en hebben een bijzondere ontmoeting met dit echtpaar. Ze zijn bijzonder hartelijk en open.

Wednesday, May 16, 2007

We rijden door het gebied van de gold rush en zijn nog vele stadjes in authentieke staat gelaten waardoor je het gevoel krijgt 150 jaar terug in de tijd te zijn. In Columbia is het hele centrum afgesloten voor het verkeer en zijn alle gebouwen in hun oorspronkelijk staat gebracht zoals ze 150 geleden werden gebruikt het is erg leuk om er door heen te lopen en al die oude dingen en gebruiken te zien. Er zijn nog steeds een aantal mijnen in gebruik waar goud wordt gedolven maar niet meer in die mate als toen. 150 jaar geleden werd ieder stukje grond weggegraven, iedere berg werd van z’n buitenste laag ontdaan d.m.v. Hydro technieken. De heuvels van Pondarosa zijn mooie en groen we praten wat met de bewoners om een gevoel te krijgen wat voor mensen hier wonen. De bieb in Twain Hart heeft een internet connectie dus daar maken we even dankbaar gebruik van. Het overgrote deel van de mensen hier is wat ouder het schijnt een prima plek te zijn om te rentenieren. In Columbia overnachten we op de top van een berg, een kronkelpaadje brengt ons ver onhoog en laat ons nog net genieten van de zonsondergang. Een plaatselijke bewoner leunt tegen zijn auto en speelt wat muziek op zijn gitaar. Het is een idyllisch plekje. Hij tipt ons om verder te rijden langs de 88 dat is een mooie route door een groen heuvellandschap.

Tuesday, May 15, 2007

Hiken we nar de nevada watervallen, ze zijn prachtig en wild om te zien, wat een kracht, de zon schijnt in de nevel van het water en veroorzaakt een dubbele regenboog .
In het dal van het park is het beduidend drukker de meeste mensen verzamelen zich hier en overnachten in de kleine bungalowtjes. Wij vinden weer een rustig plekje buiten het park en beginnen steeds beter te wennen aan ons luchtbed en de conditites van het slapen in een auto. We vinden onze dagelijkse routine van het in en uitladen van de auto om te slapen, te koken enz. enz. Op een van de hike’s had ik m’n wandelschoenen achtergelaten op de parkeerplaats, gelukkig had iemand ze op een rots gezet. Ook hebben we een aantal zwarte beren van dichterbij gezien, ze komen rond deze tijd net uit hun winterslaap en gaan dan eerst in de wei lopen grazen. Het was leuk om ze van zo dicht bij te zien, als kind krijgen we altijd een teddybeer om mee te knuffelen en wanneer je een beer in het echt ziet geeft dat ook een soort gelijk gevoel.

Monday, May 14, 2007

We hiken de porcipine route en bevinden ons in een bos met vooral pine trees en een enkele eik. Het bos ziet er gezond uit de bomen hebben en mooie groene kleur en het ruikt er heerlijk. We doen het rustig aan en genieten van de mooie vergezichten.

Sunday, May 13, 2007

Mono Lake & Yosemite

Well last night we slept a bit better – I think I was able to sleep more than Hari. We deflated the mattress a bit so that it wasn’t full. Sunrise was really nice – the color touched the mountains making for a nice view at 5:30am. ;) We finally got going around 9:00am and headed into Lone Pine to pick-up a few supplies and re-tank the car. We couldn’t find our State map so we tried the Towing shop which is the local AAA – they were closed but a man did help a bit saying that it was a simple drive north along the 395 to the 120 to Yosemite. A few moments later another man came by and the first asked him if he had any maps – unfortunately not. So we headed out without the map. In Bishop we picked up some more groceries. Along the way we stopped to ask at an information stop about some old trees. He sat slovenly in a chair at a snack bar and told me that the information booth was no longer open but that some people in town like himself volunteer to help. I asked him if the trees were worth seeing and he said, “That’s what people say.” He wouldn’t look me directly in the eye for too long and his eyes looked a bit blood-shot. When I left he put his sunglasses on and stared out at a wall – I suspect he may have been smoking some pot.

We decided not to go to the old trees because they were 45 minutes from the main road and the write-up we saw didn’t make them out to be too much – except for a botanist maybe.

Further up the road we stopped at Mono lake and ate lunch while we took in the view of the Tufas. We then walk along a trail that brought us closer to them and to the lake’s edge. It is beautiful. The tufas have a dreamy fairy tale look. It was a pleasant stop. As an interesting side note – before Mammoth lakes there was a small section of nice homes in a very nice area – Gregory Creek I think. Wonder what the people do there? Very remote but nice living area.

After our pleasant time at Mono Lake we continued up thru the pass to Yosemite. What a nice drive! Beautiful landscape. We were going to stop at Porcupine Flats but found a beautiful view point at Olmsfed Point and decided to park there and eat. We then walked up a mountain behind the look-out for a very nice view.

Harald had been in contact with us in between. They were planning to meet up with us a bit earlier but they got a flat tire and went back to Vegas. They’re now on there way here to meet us.

Rijden we verder naar Yosemite National Park. Eerst bezoeken we Mono Lake zeker een bezienswaardigheid, het is een miljoenen jaar oude inpandige alkalische zee die vol staat met pilaren ookwel tufa’s genoemd. Deze tufa’s zijn ontstaan omdat er onder water bronnen vers zoet water zijn rijk aan calcium. Deze mix zorgt voor het ontstaan van verkalkte op koraal gelijkende torens. Deze tufa’s zijn pas boven water gekomen toen de water departement van LA het zoete water ging gebruiken voor consumptie, sinds 1941 is het niveau 45 f (14m) gezakt. Daarmee behoorlijk wat schade brengend aan dit gebied als broedplek voor vele vogels. In 1994 is besloten om geen water meer af te tappen uit dit meer, maar ondanks dat zijn vele van de vogels die er voorheen broedden nog niet terug gekeerd. Aan het eind van de dag rijden we het Yosemite Park binnen, het is adembenemend mooi. Het park wordt op een natuurlijke manier onderhouden, bomen die vallen blijven daar gewoon liggen, behalve wanneer de doorgang echt geblokkeerd wordt. Op view point Olmsted bewonderen we de prachtige bergen en giga rotsblokken. Het park is +- 1200 vierkante mijl groot en heeft onnoemelijk veel hiking paden, als je wilt kun je dagen onderweg zijn zonder iemand tegen te komen. Er wonen allerlei dieren in het wild waaronder ook de zwarte beer. Er wordt veel gewaarschuwd om geen voedsel onbeheerd te laten liggen of in je auto of tent. Er zijn speciale kisten waar je het voedsel in kunt opslaan zodat de beren er niet bij kunnen. Vooral in de herfst vlak voordat de beren zich terug trekken voor hun winterslaap jagen ze op van alles wat maar eetbaar is om zoveel mogelijk vet te creeren. We proberen om op Olmsted View Point te overnachten maar de ranger vindt dit geen goed idee en vraagt ons beleeft om het park te verlaten. We installeren ons net buiten het park, opnieuw wordt het ‘s nachts behoorlijk koud we zitten nu op 7000 f hoog.

Saturday, May 12, 2007

Hebben we een heerlijk wandeling gemaakt, zijn geen beren of slangen tegen gekomen, de rest van de dag lekker rustig aangedaan en gewoon genieten van het geluid van de vogels en het beekje in de buurt. De tweede overnachting, nog steeds in de buurt van Mnt Whitney, ging met wat extra dekens en kleding een heel stuk beter.

Friday, May 11, 2007

Finally we got out on the road and headed out to Mt. Whitney - 405 to the 14. In the book we bought we saw a heading that peaked our interest: California Tortoise Natural Area. Turtles in the desert? Cool, let's check it out. Well, it looks like a local dump doesn't exist so the locals took over turtle town and turned it into trash town ... we drove for about a quarter of a mile down a dirt road and pulled over. Along the way we saw desert bush and trash scattered about - nice manifestation of our current administration. I thought we'd give the turtles a chance so we walked out away from the road for another quarter of a mile only to find more trash piles. We headed back to the picnic shelter at the beginning of the area and heated up our lunch.

If you have to choose between the California Tortoise Natural Area and Red Rock Canyon, visit Red Rock Canyon instead.

We made it up to Lone Pine and stopped for a few supplies and then drove up to a campground (the most significant site near here is the Alabama Hills, which have been featured in many Hollywood Westerns). The campground with no shower, a water tap, and a luxurious Andy Gump style building wanted $20 for us to park our car for the night! We drove down to the Park Visitor Center and asked about alternatives. One Park Ranger was kind enough to suggest the Movie Road - no parking is aloud anywhere in the Park except for in the campgrounds and Movie Rd is just outside the park but close enough to the trailhead to Whitney Portal. Also, you cannot park near any water area - it's owned by Los Angeles County! They own the water rights to all of the rivers, streams and lakes up here!

Unfortunately the Ranger also made sure I was instilled with what I call "Bear Scare!" There are several fliers on Bear problems including attacks and information on why you should keep all food, coolers, toiletries and toothpaste out of your tent and car and off your person - basically a bear will do whatever it can to get to your food or toothpaste (I guess Smokey's dentist has been on his case about cleaning his teeth after a long hibernation) - great, where are we going to put our food? Hopefully the bears will remember all those old westerns that we shot here and avoid Movie Rd.

Eindelijk zijn we dan vertrokken in onze omgetoverde ‘van’. I.p.v. langs de kust te rijden hebben we op het laatste moment het plan gewijzigd en gaan we richting de High Dessert de Sierra Nevada. De woestijn is eindeloos, de heuvel glooien en zijn kaal met hier en daar een struik. Het is er heet en droog en er waait een flauw windje. We stoppen bij California Desert Tortoise Natural Area, een plek waar vele schildpadden zich verschuilen en af en toe te voorschijn komen. Het is er bloedheet en we zien geen enkele schildpad het landschap ziet er troosteloos en verlaten uit op veel plekken is vuil gedumpt. We maken gauw rechtsomkeer, zien enkele kleine nederzettingen en vragen ons af waarom mensen hier zouden willen wonen. We rijden verderop de 395 richting Whitney Portal. Het landschap veranderd we zien echte bergen en de kleuren worden dieper rood. Des te dichter we bij Whitney portal komen hoe meer we sneeuw op de toppen van de bergen zien. Mnt Whitney is 14.494 foot hoog (4417 Km) en is prachtig om te zien. We gaan voor onze eerste overnachting aan de voet van deze berg slapen we vinden een plek langs een b-zandweg buiten het beren gebied. Borden verderop waarschuwen ons dat we in beren gebied terecht komen en vertellen ons alle gevaren die zich kunnen voordoen. Een goed gewaarschuwd mens telt voor twee moet je maar denken. We zitten redelijk hoog en onze eerste overnachting viel bar tegen, het was koud we werden steeds wakker van de kou en hadden ons verkeken op de hoeveelheid dekens die we nodig zouden hebben. Bedoel maar overdag is het zo warm dat je niet denkt dat het ’s nachts rond het vriespunt zou kunnen afzakken. Ook was de auto niet helemaal level en voelde ik me tijdens de nacht steeds naar het voeteneinde afglijden. Beginners foutjes moet je maar denken.

Thursday, May 10, 2007

Lieve allemaal,

Hier een groet van ons uit LA. Voor degenen die nog niet op de hoogte waren van het laatste nieuws: Dan & ik zijn officieel getrouw in The States. Onze trouwdag is een fijne herinnering, de ceremonie vond plaats in de achtertuin van Dan’s ouders en Dan’s vader was voor die dag gemachtigd om het huwelijk te voltrekken. Het was voor mij heel bijzonder dat Nicole en Avalon erbij waren, Nicole heeft een mooie meditatie ceremonie geleidt en een prachtig naslag boek gemaakt en Avi was ons bloemenmeisje. Wanneer je naar deze website gaat zie je de foto’s.

De moeder van Dan, Karen heeft vol liefde alle voorbeidingen voor het feest gedaan, ze heeft o.a. de arbroar opgeknapt zodat de ceremonie daar gehouden kon worden. Een arboar is een vierkante structuur van houten palen dat aan alle kanten open is en wordt gebruikt als een sukkah, o.a. voor het oogstfeest in september, en staat voor the season of our rejoysing.

Dus een hele bijzondere plek en betekenis voor een trouwerij. Nicole en Avalon zijn weer terug in Amsterdam ze hebben een heerlijke tijd hier gehad en tegelijker tijd ook een drukke tijd, ze zullen wel even tijd nodig hebben om weer terug te komen in Adam.

We zijn nog steeds bij Dan’s ouders. Ze zorgen erg goed voor ons en zijn blij dat we er zijn. We maken van iedere dag een feest en krijgen vele klusjes geklaard. Het is hier erg prettig en we doen veel uitjes met familie en vrienden. LA is een bruisende stad met vele mogelijkheden. Morgen is het echter zover, de auto staat klaar voor vertrek, zelfs de gordijntjes heb ik gisteren nog gemaakt. In de .99 cent store waar letterlijk alle items maar 99 cent kosten hebben we kleine kant en klare gordijntjes gevonden. Voor $6,- heb ik de hele auto van gordijnen voorzien. Moest nog wel een halve dag frubelen maar het resultaat is goed. Dan zorgt ervoor dat we de juiste auto hebben en alle kaarten en boeken voor onderweg, dat alle technische snufjes in de auto zitten voor het gemak van een opblaasbare matras, een iPod enz. enz.

We hebben een Chrysler Town Country auto gehuurd het is een mini van waar voor de achterstoelen opslagruimte is of om de stoelen weg te bergen. We hebben ervoor gekozen om de stoelen eruit te halen zodat we meer opslagruimte hebben en tegelijkertijd een slaapplek hebben. We hebben een aerobed gekocht die we op de accu kunnen vullen of legen. Hij geeft dus veel ruimte en goede kilometers per gallon plus het gemak van een luxe auto. We gaan het allemaal uitproberen!!!!

Hartelijke groeten van Hari Kaur & Dan