Wednesday, June 27, 2007

Santa Barbara

Het is nog zo’n 5 uur voordat we in LA zullen arriveren we rijden gedeeltelijk langs het strand en gedeeltelijk door de agrarische velden vol groenten, we kopen wat biologische aardbeien en wijn voor de ouders van Dan. In Santa Barbara stoppen we op een mooi plekje langs het strand waar de golven een heerlijke speelplek zijn voor de surfers. We nemen een duik in het water en spelen op de golven tussen het zeewier.

Om half negen arriveren we bij de ouders van Dan in LA. Opeens zijn al die weken voorbij het voelt een beetje vreemd maar wel goed om weer terug te zijn.

Tuesday, June 26, 2007

Sant Cruz

We rijden verder naar het zuiden het verlangen naar home wordt sterker we zijn dankbaar voor onze transportmiddel annex hotel maar verlangen toch wel weer naar die home basis.

We bezoeken een oude yogaleraresvriend van Dan die in Santa Cruz haar stekje heeft. We hangen wat rond op het strand en genieten van het warme weer. We blijven overnachten en halen voor het eerst onze air matras uit de auto, dit zal de laatste keer zijn op deze trip dat we erop slapen, morgen zijn we weer in LA.

Monday, June 25, 2007

San Francisco #2

Vandaag worden we mee genomen door Lois, een nicht van Dan’s moeder, die met ons de hele stad door crost en ons alle mooie plekjes van San Fransisco laat ziet. Zelfs bij de Twin Peak’s genieten we van een mooi uitzicht over de stad, iets wat niet zo vaak gebeurd vanwege de mist die vaak boven San Francisco hangt. ’s Avonds zien we met wat ashram vrienden een documentaire over Amerikaanse vrijwilligersvrouwen die meehielpen in de Spaanse burgeroorlog in de jaren voor de tweede wereld oorlog. De meeste vrouwen leven nog en geven na zoveel jaren later hun verhaal over wat er toen allemaal gebeurde en benadrukten het punt dat zij al tegen de fascisten aan het vechten waren voordat de tweede wereld oorlog in alle hevigheid los barste.

Sunday, June 24, 2007

San Francisco #1

We komen in San Francisco aan en verblijven in de ashram op Wallen street, vlakbij Haigt en Asburry de beroemde hippie wijk van de zeventiger jaren. We worden gastvrij ontvangen en zijn blij om weer eens in een bed te slapen. Ik ben niet onder de indruk van Haight, vind het vervallen en vies. De Huizen zijn Victoria Stijl en goed onderhouden, ziet er Europees uit. We pakken aan het eind van de middag de fiets en fietsen door San Francisco, door Market street naar de kust en door het park weer terug. Wat we niet wisten is dat er juist die dat de Gay Parade was, we hebben de parade gemist maar de stad was vol met bezoekers.

Saturday, June 23, 2007

Senoma County

We rijden door Arcata, een universiteitsstadje vlak voor Eurika. Er is een bord dat mijn aandacht trekt, pottery for sale. Eventjes kijken dus en een paar mooie items gekocht. We rijden bij Leggett via de 1 naar de kust en worden bijna zeeziek van alle bochten in dat stukje weg. De 1 langs de kust is genieten van spectaculaire vergezichten, we blijven boffen met het weer, het blijft helder en zonnig. Mendocino is een leuk authentiek dorpje langs de kust, zeker de moeite waard om nog eens terug te komen. We nemen de 128 door Sonoma County het is weer een heel ander landschap, het is wijngebied, we zien vele wijnboerderijen en velden vol druivenranken. We overnachten bij een wijnboerderij voor Valley Foothills.

Friday, June 22, 2007

Red Wood Trees

’s Morgens worden we verwelkomd door de midgets of no seem’s, dit zijn hele kleine vliegjes die je dus bijna niet ziet maar ze bijten wel. Vol overgave doen ze zich tegoed aan ons avontuurlijk bloed totdat we snel de benen nemen. We ontmoeten een stel dat ons verteld dat Cresent City de moeite waard is om te bezoeken. Het ligt op de route dus we rijden er door heen, we zijn niet erg onder de indruk van het plaatsje zelf, het heeft wel een opvangcentrum voor zeehonden, zoals in Pieterburen. We gaan er even langs en zien wat zielige hoopjes zeehond liggen, het voelt niet goed om lang naar ze te blijven kijken dus gaan we snel verder. In het infocentrum hoor ik een enthousiaste ranger mevrouw vertellen over het Red Wood State Park. We gaan er naar toe en kijken met ontzag naar die reusachtige bomen en is net alsof we in een sprookje terecht komen. We rijden er met de auto doorheen, het is een onverhard pad dat kronkelend door het park heen slingert. We stoppen bij Stout Grove en lopen tussen deze eeuwenoude bomen die wel 320 foot hoog kunnen groeien en een doorsnee van 22 foot kunnen behalen. Ze worden zo’n 2 a 3 duizend jaar oud, na de Sequoia bomen de oudste ter wereld! Het is een sprookje om tussen zoveel oude bomen te mogen rond lopen, er staan er honderden, ze zijn niet door hekken omgeven zoals de Sequoia bomen dus we kunnen ze vrijelijk aanraken en dat is toch wel heel bijzonder.

We rijden langs de Mistery Trees met Paul Banyan, dit brengt oude herinneringen omhoog bij Dan we gaan dus even toeristen.

We vervolgen onze tocht door National Red Wood Park een ander gedeelte vol met Red Wood bomen ietwat toeristischer opgezet dan het Red Wood State Park. We dwalen weer door het park en vinden een beekje waar we ons in kunnen verkoelen. Er ligt een mooi stuk hout en we kunnen het niet laten om dat mee te nemen. Overal langs de weg zien we shops met mooie stukken hout te koop liggen voor giga prijzen.

We slaan ons nachtelijk kamp op even voor Trinidad, ja ja we reizen wat af.

Thursday, June 21, 2007

Skinny Dipping at Otter Crest

Luckily no officer bothered us at the viewpoint last night and we both slept better - it only got down to 15 degrees last night.

We meandered down the coast and found a great hiking trail - Cascade Head Trail. At the beginning of the trail a sign was posted "Trail Closed due to Tree Danger" - I wasn't sure if Hari Kaur notice it and neither of us said anything - we both wanted to hike. The trail was narrow and the numerous plants had closed in on the trail so that our shoulders constantly brushed them and at many places there were fallen trees that blocked our way, which we found a variety of ways to overcome - over, under, around, etc. We finally got to a huge tree that blocked our path but we climbed over it anyway only to find more trees in the way of the trail as well as erosion. It had been about 45 minutes so we decided to turn around and head back.

Back at the head of the trail I pointed out the sign to Hari Kaur - she was shocked that she hadn't seen it earlier but not surprised that it was there ...

A bit later on our journey we found a beautiful secluded cove near Otter Crest Loop. We pulled over and found a hidden access trail that went down the side of the cliff and onto the rocks. When we got close to the water we both wanted to dive in but we hadn't brought our suits. The water was very cold and we hesitated ... should we do it ... can we get back up onto the rocks if we dive in? We must have looked at the water for about 5 minutes when I looked up and saw an animal a bit further out watching us. I told Hari to look up and just as she did it sprung to the side and disappeared into the water. Well, I figured it was inviting us in so I stripped down to my original bathing suit and dove in. Hari followed suit and we jumped in and climbed out 3 times each! Never saw the seal/otter but we both loved the experience!

Morning Routine

Get up. Pee in our pee bottles. Brush teeth. Wash face. Do a bit of Yoga. Take down the drapes, fold them and pack them. Fold up the blankets. Comb hair. Tie turban (only Hari Kaur). Deflate the mattress a bit. Move stuff from front seat to middle area. Re-position front seats. Get breakfast stuff out of the back seat and cooler. Eat breakfast. Wash up breakfast dishes. Figure out where we want to go. Begin the day of travel.

Otter Crest

Bij Otter Crest vinden een beschutte plek waar duizenden mossels of oesters, op de rotsen voor het oprapen liggen. Een verhaal op een bord vertelt ons dat op deze plek eeuwen geleden de oorspronkelijke bewoners feestmaaltijden hielden. Het rapen van de mosselen werd beschouwd als vrouwen werk, met grote manden op hun rug verzamelden ze ieder jaar weer grote hoeveelheden. Ik zag ze in verschillende maten.

We verzamelen wat moed om van een rots in het ijskoude water te springen, het duurt zeker 10 min voordat we zover zijn maar dan neemt Dan de eerste duik ik kan natuurlijk niet achter blijven en volg al snel. We klauteren bibberend weer op de rotsen en dit ritueel herhaalt zich nog 2x. We laten ons opdrogen door de zon en lachen om onze moedige daad.

Bij Cape Perpetna koken we weer eens een echt maaltje en zien een groep jonge fietsers een voor een aan komen. Er blijkt een prachtig e fietsroute langs de kust van Oregon te lopen, zeker iets om nog eens te gaan doen. Ook zagen we in de verte het spel van de wasvissen, af en toe schoten ze omhoog en spatten met hun staart in het water.

We overnachten op de uitrit van een weiland en hopen dat de boer niet al te vroeg op zijn land hoeft te zijn.

Wednesday, June 20, 2007

cascade trail

We beginnen de dag met een hike langs het cascade trail. Halverwege de hike vraagt Dan aan mij of ik het bord heb gezien dat zei “Hiking path closed becourse of damage” Ik heb niets gezien, selectief lezen zullen we maar zeggen. Maar ik begrijp wel precies waarom dat bord daar was, het pad is bezaaid met omgevallen bomen, we kruipen en klimmen over veel obstakels heen. Omdat we dachten dat het een ‘gewoon’ bospad zou zijn hadden we niet onze wandelschoenen aan gedaan maar liepen we op onze sandalen, oeps dat was een vergissing. Toch moedig verder geklauterd totdat we echt niet verder konden en een omgevallen boom van giga afmetingen ons de weg versperde. Het was een leuke tocht in een soort van oerbos. In Depeo Bay hangen we weer even lekker langs de kust, Dan probeert het water uit maar vind het toch te koud.

Tuesday, June 19, 2007

Papaya Threatens Washington Apple Crop

Papaya seeds are pushing out Washington’s Apple Crops and threaten to turn the region into a tropical climate. Be prepared to hand over any papayas found in the region over to Homeland Security whose agents are happy to eat them for you …

When we arrived in Port Angeles we waited in line while Homeland Security checked each vehicle – never mind that they had already completed a security check in Victoria and had a mandatory hold on all passengers for 90 minutes prior to departure (we were lucky and only had to wait 30 minutes). Me, being pretty much an honest guy, I answered the officer’s questions truthfully. When she asked me if we had any fruit or vegetables I named off a few not realizing that Papaya was such a threat to the Washington Apple crop (just in case it’s not clear, I’m being sarcastic). As soon as she heard the word Papaya her face lit up and she almost smiled and said in a commanding tone, “Sorry folks you’re not aloud … no fruit or vegetables with seeds are allowed …”, well there went our just sun ripened, organic, very expensive Papaya. She didn’t even offer us the chance to eat it right there.

Later, Hari Kaur and I came up with a few things we could have done – eat it right then and there, cut it open and scoop out all of the seeds and hand them to her, spike it so it would taste sour if she ate it (my thought), bless her and let her enjoy it after a long day of asking the same questions over and over (both our thoughts, well maybe more Hari Kaur’s than mine). In the end I really wonder if those Homeland Security questions actually help. One question the officer asked had to do with where we planned to go after disembarking; I told her we planned to head south down the coast on the 101. Once our little Papaya episode past I asked her how I could catch the 101 freeway from the dock. She asked, “Which way are you going?” Maybe she was so elated with her new sun ripened Papaya that she forgot all of my answers to her other questions.

Back to the States

Got up early – 06.30 and did a bit of yoga and then packed-up and went down to the ferry dock. We just made it before a big rush. The ferry got us to Swartz Bay at about 08.35 and then we headed down to the Red Barn to re-supply. Then it was a bit of a dash into Victoria to try and figure out how we could reclaim GST – unfortunately GST is no longer refundable. In any case we just made it onto the 10.30 ferry to Port Angeles.

Port Angeles

We gaan met de ferry naar Tswawassen, de retour overtocht is gratis dat is een leuke meevaller. Er staat al een hele lijn en achter ons vult het ook snel op. Het weer is zonnig het beloofd een mooie dag te worden. Op Vancouver Island Rijden we eerst even langs de Red Farm om wat boodschappen in te slaan. Dan op weg naar Victoria City en vandaar de ferry naar Port Angeles. We zijn maar net op tijd, eigenlijk moet je er 90 min van te voren al wezen en wij kwamen 30 min van te voren aan, we waren de op een na laatste auto!! Vanuit Port Angeles rijden we via de 101 langs de kust en genieten van de prachtige soms adembenemende rotspartijen langs de Pacific coast. De kust ziet er ruig uit en de rotsen stijgen soms meters hoog boven het water uit in allerlei vormen en afmetingen. We stoppen bij beach Arcadia, het water is nog te koud om echt in te zwemmen maar we duiken er wel een paar keer in en uit, heerlijk om even het water te voelen. Het weer is warm dus het water lonkt. We blijven langs de kust rijden en af en toe stappen we uit en lopen langs het strand. We overnachten op Wilka viewpoint en rijden uitgerust verder langs de kust. Het warme en vooral ook heldere weer blijft aanhouden en dat is boffen omdat het ook vaak mistig kan zijn langs de kust.

Monday, June 18, 2007

Hike Saltspring

Vandaag is het tijd voor een hike we hebben er veel zin in en kiezen en een met uitdagingen. Het is een steile klim door een prachtig bos er zijn hier en daar elvenhuisjes aangebracht om de bezoekers in de stemming te brengen. De beloning is schitterend we komen uit op een prachtig viewpoint dat over het water en de andere eilanden uit kijkt. Praten wat met een aardige vrouw met 2 honden die ons van alles verteld over de ander hiking mogelijkheden op het eiland. ’s Avonds vinden we weer een mooi rustig plekje om te overnachten, we hebben besloten om de volgende ochtend vroeg te vertrekken richting The States. We zullen Vancouver overslaan, we hebben niet zoveel zin in een grote stad en San Francisco ligt nog in het verschiet.

Sunday, June 17, 2007

Salt Spring Island - Day ?

Woke up and drove down the hill to the lavender farm - one of the maps we have marks several artisan studios on the island, each with a different emphasis. No one was at the studio so we meandered through the fields and around the shop. Hari Kaur walked down a trail to the main field and I followed. After she returned and said it was worthwhile. While I walked around the owners came out of their home; excused themselves for being late and suggested that I walk into the forest and look at their yurt. They rent out the yurt and part of their property for same retreats. Hari Kaur had come back looking for me and together we walked into the forest and checked out the yurt. It’s built by yurtco and is nice. It looks like 15 yoga students could fit inside with the teacher.

We walked down to the stable and saw several horses gathered at one end of the field and then we walked back to the lavender shop and spoke with Joanne, the shop owner. She is a very open and pleasant lady interested in the idea of energy and past lives. She explained that the horses are actually part of a healing therapy where the horse helps you determine where your blocks are in your life …

We moved on to woodcutter’s studio and ha a nice discussion with him. The sound of his voice and manner of speaking reminded me of John Goodman.

Down the road we continued our journey and came upon a man sitting in a chair holding a radio. I stopped the car and he came over to our window and asked if we were there to see the eco house. Instead of answering the question I asked him what it was and then asked if we could see it. He was happy to oblige us and said that a donation of $5 was expected so we accepted and walked up the road.

The eco house turned out to be one of many on the island and the tour was a special fund raising and consciousness raising event that allowed visitors to see what people are doing on the island in order to create more eco friendly homes. We ended up meeting some very interesting people, saw some interesting properties and got a small taste of what some of the culture on the island is like.

After our eco tour we went into Ganges and did some shopping and replenished our water supplies, then headed up towards Vesuvius. Just past Vesuvius on Sunset Rd we saw many nice homes and finally ended up at the end of one of its off-shoots for dinner and out nightly stop.

saltspring

We rijden rond en zien bij toeval dat er een ECO tour van verschillende huisprojecten is georganiseerd. We duiken er direct in en zij de hele dag bezig met het bezoek van huizen die iets alternatiefs hebben. Een huis maakt gebruik van zonnepanelen in combinatie met een houtkachel die het water verwarmd dat door de verwarmingsbuizen stroomt. De kosten voor elektriciteit zijn aanzienlijk gedaald, de eigenaar betaald iets van $260, - per jaar aan stookkosten. Het is een klein huisje en je kunt niet alles tegelijk aan doen, dus geen drogen, wasmachine, microwave en tv op tegelijkertijd gebruiken. Een ander huis is van kunstenaars stel dat gebruik maakt van regenwater, normaliter ben je of aangesloten op het watersysteem van de stad of maak je gebruik van een bron. Dit huis staat op een plek waar beide niet voorradig zijn dus maken ze gebruik van het regenwater dat het hele jaar door voorradig is, het regent n.l. best wat af op dit eiland. De daken dienen als opvang voor het regenwater dat gefilterd wordt voor gebruik. Het afval water wordt weer hergebruikt d.m.v. een afwateringssysteem van verschillende vijvertjes.

Een ander interessant project wat we zien is het bouwen van een huis via “raming” ik weer niet het Nederlandse woord hiervoor maar zal trachten uit te leggen wat het systeem is. Eerst wordt er een fundament gelegd van beton, daarna worde er pilaren gemaakt van een mengsel van water, gemalensteen en cement. Deze massa wordt in een houten koker geschept en aangeduwd met ijzerenplaatje bevestigd aan een steel, rammen dus. Dit proces is erg arbeidsintensief, het kost 4 mannen 1 dag om een pilaar van 40 x 80 x 200 te produceren. De pilaren schijnen super sterk te zijn en gaan honderden jaren mee, dit is een alternatief om minder hout te gebruiken om woningen te bouwen. In het mengsel wordt direct de kleurstof voor de muur aangebracht, je hoeft dus niet meer te schilderen maar zit wel honderden jaren vast aan dezelfde kleur…. Deze bouwstijl zorgt voor ademende muren die hol zijn van binnen. In die holte wordt wel isolatie materiaal aangebracht en dient ook als koker voor alle elektra enzovoort. Tussen de pilaren worden grote ramen geplaatst, het dak en de vloeren worden van hout gemaakt.

Het klapstuk voor mij was het bekijken van een huis gemaakt van hennepbalen. De bijna bewoonster van dit moeder aarde wonder verteld vol enthousiasme over het project over alle obstakels en regels waaraan het huis volgens de officiële wetgeving aan moet voldoen. De muren van het huis zijn gebouwd van hennepbalen die op elkaar zijn gestapeld tussen palen en met plastiek banden aan elkaar vastgemaakt, je weet wel die je ook om dozen tegenkomt en er bijna niet af kunt krijgen. Toen de balen stonden begon het aanbrengen van modder, wanneer je met je vinger over de vensterbank veegt voel je de zandkorreltjes onder je vinger bewegen. Dus wanneer je een erg propere huisvrouw bent zou ik deze vorm niet aanraden. De bijna bewoonster is erg creatief en heeft allerlei versieringen aangebracht op de muren, kleine hoeknisjes en boomwortels onder vensterbanken. Voor het dak zijn ook hennepbalen gebruikt maar de wet schreef voor dat er ook plastiek in verwerkt moest worden. Ze vond dat niet bepaalt leuk maar heeft het toch gedaan, zodat het huis een officiële status krijgt. De vloer wordt ook gemaakt van modder, alles krijgt een finishing touch met een speciale gekleurde gipslaag.

De ramen zijn gemaakt van dubbel glas. Het geheel ziet er erg indrukwekkend uit en ik ben echt benieuwd om het eindresultaat te zien. Het wordt zeker gebouwd met veel enthousiasme door de bewoners.

Saturday, June 16, 2007

Saltpring

We vinden een internetcafé en doen onze computerzaken. We missen de boot van 1.30 naar Saltspring Island en nemen die van 15.00, jammer want we hadden graag naar de markt willen gaan. Later hoorden we dat het daar de hele dag geregend had…..

Op naar Saltspring Island dus, we genieten weer van het varen tussen de eilanden door, geen orka’s deze keer zoals we op de bootreis naar Vancouver Island in de verte zagen, had ik geloof ik vergeten te melden. Vanuit de verte zien ze er niet zo gevaarlijk uit.

In de informatie boetiek geeft Karen een uitgebreid verslag van het wel en wee op dit eiland, het lijkt een paradijs te zijn, we gaan het onderzoeken. Oorspronkelijk kwamen hier vele hippies terecht en mannen die niet in de Korea en Vietnam oorlogen wilden vechten. Het is een prachtig eiland veel mooi kustgebied, bossen, heuvels en zelfs een meer. De mensen zijn erg vriendelijk er wonen veel kunstenaars. Over het hele eiland dat ongeveer 70 vierkante meter is, is een route langs de kunstenaars uitgestippeld. We gaan bij enkele op bezoek. Ik ben erg geïnteresseerd in het houtbewerken, overal zie ik prachtige schalen van verschillende soorten hout, zou dat zelf ook graag eens willen doen. De schalen die te koop aangeboden worden zijn erg prijzig, voor 1 klein schaaltje betaal je al gauw zo’n $ 125,-. Het hout ligt overal voor het oprapen, mooie vormen en verschillende maten. Een andere plek is een lavendelboerderij, prachtig stuk land met mooie lavendelvelden, in de zomer komen er duizenden bijtjes op af en is het gezoem net een meditatie zegt de eigenares. Zij en haar man hebben er een waar paradijsje van gemaakt, een mooi houten huis en genoeg plek voor seminaars. De rust straalt overal van af. We komen ook een Ayurvedisch Centrum tegen waar je ook kunt overnachten in een chalet met rond dak, er staan er verschillende op het terrein. We komen de Indiase ayurvedische dokter tegen die heel enthousiast is over deze plek op moeder aarde. Hij is opweg naar de behandelkamer om een shirodharma behandeling te geven. We praten met de receptioniste en ik onderzoek de mogelijkheden om er eventueel een tijdje te gaan werken het klinkt allemaal erg positief. Midden op het eiland vinden we een yogacentrum en aangrenzend een grote moestuin waar veel mensen voor een tijdje komen werken om te leren hoe je met perma cultuur je tuin kunt onderhouden. Het is hier mogelijk om tegen kost en inwoning te werken en zo te genieten van al het moois dat Saltspring eiland te bieden heeft. Op onze eerste trip met de auto stuiten we op een weg Munshgrave die dwars over het hele eland heen loopt, het is een onverharde weg met veel hobbels en gaten, we rijden hem helemaal tot het eind en zien overal weggetjes met grote borden die ons vertellen dat vreemde pottenkijkers niet gewenst zijn we durven dan ook niet verder op die soms aanlokkelijke weggetjes in te gaan. Tussen al deze onvriendelijke borden valt het regenboogbordje met welkome home bijzonder warm op, we volgen het en komen terecht bij een huisje aan het water. We stappen uit om een eindje te lopen ontmoeten de eigenaresse van de plek die ook net aankomt rijden, zij vraagt of wij de bordjes hebben opgehangen want voor haar zijn ze ook nieuw. Hmmm wat is dat voor een teken?? De yogalerares die net de les heeft gegeven in het Saltspring Yoga Centrum verteld dat zij met haar man een pottenbakkerij hebben en daarmee in hun onderhoud voorzien, ze krijgen niet genoeg inkomsten uit de verkoop op het eiland zelf en moeten dus vaak van het eiland af naar beurzen om hun spullen te verkopen. Het leven is duur op het eiland de prijzen zijn hoog, van zowel de huizen als de kunstvoorwerpen.

Friday, June 15, 2007

Exo-huizen trip

We gaan het eiland verkennen, eerst even koffie & thee in het lokale cafeetje en een interessante ontmoeting met een aardige dame die ons wat verteld over het eiland waar zij werkt en woont. We gaan naar de Butcharts Gardens, deze tuinen zijn ontstaan op initiatief van Jennie Butchart aan het begin van de vorige eeuw. Haar man was de eigenaar van een stenenfabriek en toen het land geen productieve lime meer kon geven kreeg zij het idee om er een prachtige tuin van te maken, ze heeft gebruik gemaakt van de glooiingen die door de uitgravingen ontstonden. Voor de Japanse tuin werd een tuin architect uit Japan ingeschakeld. Ook kochten ze een stuk land van een lokale zuivel fabrikant waardoor er een prachtige tuin van behoorlijk omvang ontstond. Het is prachtig aangelegd met een Italiaanse en een rozentuin, mede dankzij de inzet van de arbeiders van de steenfabriek tijdens low season uurtjes. De prachtige Japanse tuin heeft een mooi doorkijkje naar de haven, het is een tuin waarin je verstoppertje kunt spelen, vele hoekjes en prieeltjes, watervalletjes enz. ’s Avonds kun je de tuin ook bezoeken want er is overal verlichting aangebracht en tot slot wordt er ’s avonds ook nog een show van siervuurwerk gegeven. Dat hebben wij echter niet gezien en waarom dat hoor je later. Na de tuinen gaan we Victoria bezoeken, het is een echte toeristenstad, de buitenwijken stellen niet veel voor maar het centrum is wel doorspekt van wat interessante architectuur, totempalen en musea. We laten ons verleiden door prachtig handgemaakt aardewerk en zijn blij met onze buit. Ik wil graag naar China Town dus lopen we door de oude straten van wat eens een afgesloten stuk stad was met z’n eigen Chinese cultuur van gokhuizen, bordelen, opium dens en woongebied voor de duizenden fortuinzoekende Chinese mannen. Eens was het Canada’s grootste Chinese stad, nu is het de kleinste. We eten noedels in een tentje, mild spicy volgens Chinese maatstaven is heet voor de westerse! ’s Avonds gaan we naar “The Centre of the Univers’. Het is een observatorium net buiten Victoria. Ze hadden een uithangbordje met : join the party tonigth, so we did. Op deze plek werd voor het eerst gebruik gemaakt van een spiegel van 2,5 diameter, wanneer je in de spiegel kijkt zie je jezelf alsof je in de spiegel staat, het reflectieve gedeelte van de spiegel is aan de voorkant van het glas i.p.v. aan de achterkant zoals wij dat normaliter zien bij de spiegels voor dagelijks gebruik. De spiegel vergroot het licht ontvankelijke oppervlak, dus stel je voor dat je een pupil hebt ter grootte van deze spiegel hoeveel en hoever zou je dan zien. Ook wordt deze plek gebruikt voor wetenschappelijk onderzoek in Canada en op dit moment zijn ze op zoek naar exo-planets, d.w.z. planeten die zich in andere solar systemen bevinden. In 1995 hebben ze een planeet gevonden in het Vega stelsel, die veel op de aarde lijkt, denken ze nu….

Het was een interessant bezoek weer even de verschillende constellaties gezien, ik vind het altijd zo bijzonder hoe men uit al die sterren orde kan scheppen. Ook hebben we de planeet Jupiter en de Galilea Moon’s gezien. Jupiter heeft wel 60 manen, we zagen er 4 door de telescoop. Ook konden we door de wolken heen het internationale ruimtevaartschip zien. Verder mochten we een blik werpen in het heiligdom van het observatorium waar dus die grote spiegel in de telescoop is ingebouwd. Nu alles computer gestuurd wordt, wat het zoeken naar een bepaalde planeet of ster makkelijker maakt. Om alles op een gelijkmatige temperatuur te houden gebruikt men vloeibare nitrogen, geen ongevaarlijke business dus! Voor de nacht zoeken we weer ons veilige plekje naast de kerk op.

Thursday, June 14, 2007

Saltspring

De volgende ochtend doet de zon verwoede pogingen om door de wolken heen te komen, we grijpen onze kans en baden in het ijskoude riviertje. Bibberend stappen we in de auto en draaien snel de verwarming aan. Naarmate we de eilanden naderen wordt het landschap minder heuvelachtig, en zien we meer bevolkings tekenen. In de buurt van de haven van Tswawassen is het een drukte van belang, alle auto’s lijken hier samen te komen om naar de eilanden te vertrekken. De tocht over het water duur anderhalf uur, ik zit buiten in het zonnetje naar de prachtige eilanden en het water te kijken, ondertussen brei ik nog een toertje of wat aan m’n trui, oh ja de breinaalden zijn ook mee gekomen deze trip. Naast mij zit een stel oudere mensen te luisteren naar de fantastische verhalen van een zo te zien succesvolle eilandbewoonster. E is vol lof over Vancouver Island en verteld hoe zij haar plekje in de toeristindustrie heeft verworven, ik luister mee totdat ze een paffertje opsteken en mij verplaats naar een rookvrije zone. In Sidney, niet de Sidney in Australië, is er een straatmarkt gaande en begeven we ons vrijwillig in het straat gewriemel. Het is leuk om te zien wat de locals allemaal maken, sommige dingen zijn erg mooi zoals vilten jasjes, houten schalen of prachtige fluiten van hout, die zou ik graag gekocht hebben maar de prijs wat te hoog voor ons. We bellen de Chase Bank op want onze creditcard is geblokkeerd, het blijkt dat iemand in Torronto gebruik van onze kaart heeft gemaakt en dat terwijl wij hem terzelfder tijd in Nelson gebruikten! Gauw blokkeren dus die hap. Gelukkig hebben we een back-up mogelijkheid, maar zo zie je maar voorzichtigheid is geboden. We vinden weer een prachtig plekje in moeder natuur, zowaar naast een klein kerkje, 7742 West Saaich rd, een goddelijk uitzicht over het water en de bescherming van hoger hand wat wil een mens nog meer, wij niet dus. Wat betreft onze overnachtingsplekken zijn we echt gezegend, het zijn rustige plekjes in de natuur, dus geen overvolle campingplek.

Wednesday, June 13, 2007

We took a bit of time to get going this morning – washing some things, returning a moldy yogurt jug looking for new pee bottles, getting some ice and gas … and of course a bit of shopping Hari couldn’t resist.

The road is nice and the scenery gorgeous. It’s similar to the 2 in WA but further north. We went through an entire section with no civilization at all and then suddenly entered a resort town that charges $95 for a motel room! A Croatian started to chat with me and when he found out we planned to travel in the States he gave me a strong warning to watch-out. The States form of Democracy is a free for all where anything goes. If you ask directions you’ll be led into a dead-end where they steal everything on you and then rape you or kill you – it’s worse than the 1800’s according to him. He said that Canada is better but it’s getting to be the same.

We continued along the highway and made our way through a beautiful pass near Osoyoos. The land here is similar to the land along the 365 in Southern CA in the sense that there’s an arid high desert feel to it although it seems to be well irrigated and full of vineyards. The contrast between the valley floor and mountain is amazing. The floor is spotted with dessert bushes and the mountain with pines. Then there are the vineyard fields, farms and homes.

Vancouver Island

’s Morgens vertrekken we naar Vancouver Island, het weer is nog steeds bewolkt en de nachten zijn weer chilli, dat betekent dus meer dan koel. We rijden door Britisch Columbia, deze provincie van Canada staat bekent om haar mooie, weelderige natuur, we zien vele fruit & groenten boerderijen. Het landschap is heuvelachtig en maar matigjes bevolkt. We overnachten op een prachtig plekje naast een riviertje in Manings Park, een raaf loer op ons en vliegt af en toe over met een krassend geluid, hij is op zoek naar leftovers. We koken ons potje en duiken ons nestje in.

Tuesday, June 12, 2007

Today we met an interesting couple with a house for sale near Kaslo. We had driven by several homes on the way up to Kaslo and saw a sign “Home for Sale by Owner”. We pulled into the dirt road and headed up the way. We passed a small chalet which we didn’t like and made our way a bit further down a gravel/dirt driveway to a nice area with several fruit trees. A medium sized black labrador started barking and ran up to the car while a man followed him.Angus told us that he had just put the sign up yesterday and we were the first to appear – pretty quick response =) In any case he and his wife Rachel were very hospitable. Angus walked Hari Kaur and I around the property and through the basement while Rachel prepared some muffins and tea. Blackie, their dog joined us for most of walkabout. The property is gorgeous with a beautiful view over Kootenay Lake. There are several apple trees and a chestnut as well as ample berry bushes and room to grow a vegetable garden.

The entrance to the basement is under the large deck that extends out from the house towards the backyard. Between the edge of the deck and the ground is a white lattice work fence which was slightly broken near the door in the fence. Angus recons that a small bear must have broke the fence while trying to get to some garbage Angus had stupidly left underneath the deck. Also, the bears will come in August and September to take their share of the apple orchard; it’s difficult to harvest them before the bears get to them hmm … I guess we could accommodate that yearly visit somehow.

Saturday, June 9, 2007

Maandag 4 juni gaan we weer verder met onze reis, we hebben besloten om onze vrienden in de buurt van Spokane te gaan bezoeken. De weersberichten geven slecht weer op met heftige onweersbuien en regen, dus lijkt het ons beter om in een huis te zitten.

We rijden via de #2 en komen terecht in een prachtige kloof waar ook de rivier Skykomisch doorheen stroomt, de natuur is ongelooflijk mooi en ruig. We stoppen bij een natuurlijke dam en genieten van het watergeweld. In het plaatsje Leavenworth stappen we even uit om te genieten van de mooie ambachtelijke produkten die de locale bewoners hier maken, het werkelijk erg mooi, creatief en origineel. Veel produkten uit de natuur worden gebruikt zoals hout, steen, koper enz. De prijzen zijn extravagant hoog dus we laten ons niet verleiden. Ergens vlak voor Waterville daar waar de bergketen een plateau creëert zien we veel auto’s stil staan langs de kant van de weg, op het plateau en de bergwand zien we allemaal mensjes de rotsen beschilderen met hun, naar wij aannemen, hun namen, het is een vreemd gezicht. Bij Waterville verlaten we de kloof, die ooit lang geleden werd geschapen door de ijstijd. We zien uitgestrekt heuvellandschap voor ons, mijlenver kunnen we kijken. Het spel van de ondergaande zon laat ons een mooi kleurige pallet zien, terwijl de zon achter ons langzaam verdwijnt beginnen voor ons uit de wolken zich te verzamelen. We zien felle bliksemsschichten door de lucht gaan en stoppen om beide schouwspelen vast te leggen wet de camera. De bliksemschichten zijn te snel dus pak ik de video camera, ben benieuwd wat ik gefilmd heb. We hebben nog ruim 2 uur te rijden voordat we bij John & Carol zijn en het onweer barst in volle hevigheid los, we zitten er middenin, de knallen zijn niet van de lucht (wel dus) overal om ons heen schieten de flitsen door de lucht en regent het pijpenstelen. Dan denkt dat het beter is om al onze metalen armbanden, kettingen en ringen af te doen, ik ben een beetje sceptisch maar doe het toch, je weet maar nooit! We overleven het noodweer, we zien de buien afdrijven naar het noordoosten en danken de kosmos, enerzijds voor het mogen mee maken van zulk natuurgeweld en anderzijds voor het kunnen navertellen ervan.

Het is negen uur ’s avonds en we naderen het plaatsje Cheney, het is aarde donker en we hebben geen flauw idee hoe we bij onze vrienden moeten komen. Gelukkig hebben we een navigatie systeem op onze mobile telefoon, en je gelooft het niet, na vele keren links en rechtsaf te zijn gegaan rijden we de onverharde driveway op van John & Carol. Zij zijn uiterst verbaasd dat we hun in het pikkedonker hebben kunnen vinden, zelfs overdag hebben de meeste mensen nog moeite om hen te vinden, ze wonen n.l. erg afgelegen. Het is leuk om te zien waar J& C terecht zijn gekomen, ze zijn 3 jaar geleden verhuisd vlakbij Spokane, ze hebben zo’n 17 are grond gekocht met een huis en een ruime schuur erbij. Ze hebben 7 lama’s die ze geadopteerd hebben, Sam, Frodo, Cruiser, Blizzard, Joker, voornamelijk van mensen uit de omgeving die ze niet goed verzorgden of ze weg wilden doen. Ze zijn grappig om te zien ze hebben ieder een eigen karakter, er is een lama de baas en een de underdog. Af en toe vechten ze met elkaar en proberen ze om elkaars staart te bijten of in de benen. Je moet ze goed in de gaten houden want ze proberen allerlei truckjes om buiten het hek te komen. Lama’s zijn goede waakdieren ze laten wilde honden, wolven, coyotes, racoons niet op het erf komen. Wanneer je kennis wilt maken met de lama moet je je handen op je rug doen, ze houden er n.l. niet van om aangeraakt te worden. Daarna buig je je hoofd naar voren en laat je je door hen besnuffelen. Ze blazen lucht uit hun neus over je hoofd alsof ze je zegenen J en soms beginnen ze aan je haar te likken. De eerste keer is het een beetje eng maar het went al snel. Ze zijn erg dankbaar wanneer je lang gras voor hen plukt. Wanneer ze boos op je zijn leggen ze hun oren naar achteren, maken een raar geluid en schieten een straal speeksel naar je toe. De kleur van het speeksel is afhankelijk vanuit welke maag het speeksel komt, de lama heeft n.l. vier magen om het gras te verteren. Nee, ze zijn niet boos op ons geweest, wel op John, hij heeft Sam laten castreren en toen hij de veearts hielp om hem vast te houden heeft hij hem met veel kracht tegen de wand van de schuur geschopt. Arme John heeft dagenlang met pijn in z’n borstkast rondgelopen. Toen Sam wakker werd uit zijn narcose liet hij een hartverscheurend geluid horen en is hij dagenlang boos geweest op John.

We hebben met J & C de omgeving van Spokane en Cheney ontdekt et is er wederom prachtig er zijn vele mooie plekken om te wonen en werken, we houden het allemaal in onze portefeuille en stellen de beslissing uit tot later. We denken dat het een goed idee is om eerst onze tocht af te maken en daarna de balans op te maken. John heeft ook een werkplaats, Shop genaamd, waar hij nieuwe produkten wil ontwerpen voor hun bedrijf. Hij en Carrol hebben een vogelvoeder postorderbedrijfje genaamd birdoasis. We hebben samen een vogelvoeder van hout gecreëerd voor Avalon, die je aan de buitenkant van een raam kunt bevestigen zodat je van binnenuit de vogels kunt bekijken. Kijk maar op de weblog dan kan je hem zien.

Friday, June 8, 2007

John & Carol's - Day 4

We planned to leave this morning and head up to Nelson so we began to get our stuff packed and ready to go, but Hari Kaur had an idea after looking at John's fancy tools in his barn shop and at a bird feeder he sells at birdoasis.com. We figured we could leave in the afternoon after she finished ...




Well morning turned into afternoon and afternoon turned into early evening so another night we are staying - I think it was worth it.





While Hari Kaur and John we're busy with Avalon's new bird feeder I was outside with Carol trimming some shrubs and unearthing a cement post they had used for their car port garage; it was tough work but I was able to get two out with a shovel.

Then John had a bright idea and hooked up his ATV to one of the remaining 4 posts and pulled. The ATV was able to yank out the post without issue. Well, Hari Kaur couldn't let such an opportunity pass and jumped on the ATV.

Thursday, June 7, 2007

John & Carol's Day 3 - House Shopping

This morning Hari Kaur led John and Carol through another Yoga session and then we took off on our house tour of the area. We stopped at the place we saw yesterday and liked it a lot. The only caveat was the price $425K! There is a lot of land, 5 acres, and the house is in good aesthetic condition but I definitely find the price out of bounds: the owner bought the home in 2003 for $225K - only $30K higher than the previous sale price and now expects $200K for adding a sun room and market appreciation.

Anyway, we moved on and looked at other homes. Some nice, but none reasonable or suitable to our taste ... well continue our search we shall.

Wednesday, June 6, 2007

John & Carol's - Day 2

Today we decided to cook for John and Carol - Black Bean Dahl.

John and I went into Cheney for an espresso and stopped at a local Real Estate office to find a few potential places to look at.

Tuesday, June 5, 2007

John & Carol's - Day 1

Right now we’re with friends in Cheney. They have a nice place with 7 Lamas living on their land. We’ll take a look at property around here and in Spokane.

In the afternoon we took a quick tour of Spokane center and ate a P.F. Changs - excellent food.

Monday, June 4, 2007

Tacoma to Cheney

Handled several phone calls this morning - a few for work and a few others regarding our trip. One was a bit humorous - I left my passport at home thinking nothing of the U.S. Canadian border. Once we got up to Washington I realized that with the new rules I may need the passport so I checked out the State Department's website and found that:

"As early as January 1, 2008, ALL persons, including U.S. citizens, traveling between the U.S. and Canada, Mexico, Central and South America, the Caribbean, and Bermuda by land or sea (including ferries), may be required to present a valid passport or other documents as determined by the Department of Homeland Security."

Well, it doesn't say that I need it now but it also does not say that I don't need it so I called U.S. Immigration and they said that I do need it for land travel. I explained my situation and what I found on the State Department's website and was given a border patrol phone number to call - it was a wrong number. I then looked up the border patrol's website, called and found out that I can travel by land without the passport and only my driver's license. I hope it does work out.

After the phone calls we finalized our packing and said our goodbye to Jim and Bea and headed out to the local AAA for some maps and travel details and then on to Fall City and Snoqualimi recommended by the Yoga teacher in Yreka and the AAA agent respectively. Fall City wasn't too impressive but the surrounding area and Snoqualimi area was pleasant. We stopped at the Snoqualimi falls for lunch, drove around a bit and then headed up to the 2.

The drive up towards the 2 was nice but the homes we saw along the way we found too expensive - small places next to many homes or near the highway were priced close to $400K.

We had a great drive out to Cheney along the 2 – beautiful country! We were lucky enough to drive through a brilliant thunderstorm – lightening striking all around us, hail and heavy rain just beginning at dusk and carrying on until dark. As soon as I saw lightening striking to the left and right of us I told Hari Kaur to take off all of her metal jewelry. She was a bit skeptical but did take heed after a few close strikes =)

Once we cleared the storm and got close to Cheney I called John and put in the exact address into the Verizon Navigtor. John thought he'd have to come out and meet us somewhere but in the end the phone brought us right to his front door ...

More to write - Gorgeous 2 gorge. Nice lightening storm on the way and a great guide - verizon VZ Navigator.

Maandag 4 juni gaan we weer verder met onze reis, we hebben besloten om onze vrienden in de buurt van Spokane te gaan bezoeken. De weersberichten geven slecht weer op met heftige onweersbuien en regen, dus lijkt het ons beter om in een huis te zitten.

We rijden via de #2 en komen terecht in een prachtige kloof waar ook de rivier Skykomisch doorheen stroomt, de natuur is ongelooflijk mooi en ruig. We stoppen bij een natuurlijke dam en genieten van het watergeweld. In het plaatsje Leavenworth stappen we even uit om te genieten van de mooie ambachtelijke produkten die de locale bewoners hier maken, het werkelijk erg mooi, creatief en origineel. Veel produkten uit de natuur worden gebruikt zoals hout, steen, koper enz. De prijzen zijn extravagant hoog dus we laten ons niet verleiden. Ergens vlak voor Waterville daar waar de bergketen een plateau creëert zien we veel auto’s stil staan langs de kant van de weg, op het plateau en de bergwand zien we allemaal mensjes de rotsen beschilderen met hun, naar wij aannemen, hun namen, het is een vreemd gezicht. Bij Waterville verlaten we de kloof, die ooit lang geleden werd geschapen door de ijstijd. We zien uitgestrekt heuvellandschap voor ons, mijlenver kunnen we kijken. Het spel van de ondergaande zon laat ons een mooi kleurige pallet zien, terwijl de zon achter ons langzaam verdwijnt beginnen voor ons uit de wolken zich te verzamelen. We zien felle bliksemsschichten door de lucht gaan en stoppen om beide schouwspelen vast te leggen wet de camera. De bliksemschichten zijn te snel dus pak ik de video camera, ben benieuwd wat ik gefilmd heb. We hebben nog ruim 2 uur te rijden voordat we bij John & Carol zijn en het onweer barst in volle hevigheid los, we zitten er middenin, de knallen zijn niet van de lucht (wel dus) overal om ons heen schieten de flitsen door de lucht en regent het pijpenstelen. Dan denkt dat het beter is om al onze metalen armbanden, kettingen en ringen af te doen, ik ben een beetje sceptisch maar doe het toch, je weet maar nooit! We overleven het noodweer, we zien de buien afdrijven naar het noordoosten en danken de kosmos, enerzijds voor het mogen mee maken van zulk natuurgeweld en anderzijds voor het kunnen navertellen ervan.

Het is negen uur ’s avonds en we naderen het plaatsje Cheney, het is aarde donker en we hebben geen flauw idee hoe we bij onze vrienden moeten komen. Gelukkig hebben we een navigatie systeem op onze mobile telefoon, en je gelooft het niet, na vele keren links en rechtsaf te zijn gegaan rijden we de onverharde driveway op van John & Carol. Zij zijn uiterst verbaasd dat we hun in het pikkedonker hebben kunnen vinden, zelfs overdag hebben de meeste mensen nog moeite om hen te vinden, ze wonen n.l. erg afgelegen. Het is leuk om te zien waar J& C terecht zijn gekomen, ze zijn 3 jaar geleden verhuisd vlakbij Spokane, ze hebben zo’n 17 are grond gekocht met een huis en een ruime schuur erbij. Ze hebben 7 lama’s die ze geadopteerd hebben, Sam, Frodo, Cruiser, Blizzard, Joker, voornamelijk van mensen uit de omgeving die ze niet goed verzorgden of ze weg wilden doen. Ze zijn grappig om te zien ze hebben ieder een eigen karakter, er is een lama de baas en een de underdog. Af en toe vechten ze met elkaar en proberen ze om elkaars staart te bijten of in de benen. Je moet ze goed in de gaten houden want ze proberen allerlei truckjes om buiten het hek te komen. Lama’s zijn goede waakdieren ze laten wilde honden, wolven, coyotes, racoons niet op het erf komen. Wanneer je kennis wilt maken met de lama moet je je handen op je rug doen, ze houden er n.l. niet van om aangeraakt te worden. Daarna buig je je hoofd naar voren en laat je je door hen besnuffelen. Ze blazen lucht uit hun neus over je hoofd alsof ze je zegenen J en soms beginnen ze aan je haar te likken. De eerste keer is het een beetje eng maar het went al snel. Ze zijn erg dankbaar wanneer je lang gras voor hen plukt. Wanneer ze boos op je zijn leggen ze hun oren naar achteren, maken een raar geluid en schieten een straal speeksel naar je toe. De kleur van het speeksel is afhankelijk vanuit welke maag het speeksel komt, de lama heeft n.l. vier magen om het gras te verteren. Nee, ze zijn niet boos op ons geweest, wel op John, hij heeft Sam laten castreren en toen hij de veearts hielp om hem vast te houden heeft hij hem met veel kracht tegen de wand van de schuur geschopt. Arme John heeft dagenlang met pijn in z’n borstkast rondgelopen. Toen Sam wakker werd uit zijn narcose liet hij een hartverscheurend geluid horen en is hij dagenlang boos geweest op John.

We hebben met J & C de omgeving van Spokane en Cheney ontdekt et is er wederom prachtig er zijn vele mooie plekken om te wonen en werken, we houden het allemaal in onze portefeuille en stellen de beslissing uit tot later. We denken dat het een goed idee is om eerst onze tocht af te maken en daarna de balans op te maken. John heeft ook een werkplaats, Shop genaamd, waar hij nieuwe produkten wil ontwerpen voor hun bedrijf. Hij en Carrol hebben een vogelvoeder postorderbedrijfje genaamd birdoasis. We hebben samen een vogelvoeder van hout gecreëerd voor Avalon, die je aan de buitenkant van een raam kunt bevestigen zodat je van binnenuit de vogels kunt bekijken. Kijk maar op de weblog dan kan je hem zien.

We blijven 5 dagen logeren en genieten van het op een plek blijven.

We bezoeken het North West Track een groot natuurgebied waar dieren in het wind leven. We gaan met een treintje door het gebied, de bestuurster van het rammelige treintje verteld ons van alles over de dieren en maakt ons enthousiast om vooral veel dieren te herkennen. We zien kuddes bizons, herten, berggeiten, ganzen, zwanen enz. enz. Het is machtig om deze dieren van zo dicht bij te zien ze zijn reusachtig. Ik stel me voor dat in de tijd van de Indianen het een waar schouwspel moet zijn geweest om grote bizons kuddes door het land te zien trekken, een spoor van plat getreden land achter zich latend.

Een kleiner gebied in dit park wordt bewoond door roofdieren, ze hebben allemaal een redelijk grondgebied voor zichzelf. We zien de dieren die in dit gebied voorkomen zoals wolven, hyena’s, zwarte beren, grizzly beren, verschillende soorten uilen, otters, bevers, racoons, enz. enz. Omdat de dieren meer ruimte hebben zien we ze veel meer bewegen dan bv. in artis. We hebben veel foto’s en filmpjes gemaakt, hopelijk kan dan er wat op de site zetten. ’s Avonds gaan we gezellig en lekker uit eten bij de lokale Indian restaurant.

De volgende dag gaan we naar Seattle toe, we bezoeken eerst onze neef en zijn familie ze wonen midden in Seattle en hebben kippen in de tuin om toch een beetje farm gevoel te hebben. De kleine Grace geeft ze af en toe wat te eten en zelf kan ze niet van de druiven afblijven, herinnert me aan Avi die had ook van die voorkeurs buien. Daarna slenteren we door de stad het is een grote stad en multicultureel, we zien een dans/zang voorstelling gedaan door indianen, ook de kinderen doen mee, het ziet er kleurrijk uit en de klanken van trommels en stemmen weven samen een trance ritme.

Daarna zien we optredens van verschillende Chinese dansgroepen, de bewegingen zijn soepel en beheerst, soms kleurrijk soms sober. Er is ook een stand over adoptie van Chinese kinderen, we nemen wat informatie mee en zien dat de kosten maarliefst oplopen tot 17 duizend dollars, wat een commercie!!!

We gaan verder naar de Pikes marketplace, het is er een drukte van belang en we zien allerlei winkeltjes en stalletjes. Af en toe raken we elkaar even kwijt maar gelukkig vinden we elkaar ook weer. We drinken heerlijke Chinese thee genaamd The Bleu People, we vinden het een heerlijke thee, het is ulang met gember. De prijs is maar liefst $30,- voor 150 gram. We besluiten toch maar niet te kopen. We gaan een muziekwinkeltje binnen en kijken onze ogen uit, zoveel mooie instrumenten met fascinerende klanken, zou graag een harp willen kopen maar stel dat nog even uit. In het Indiase winkeltje vinden we wat ayurvedische remedies, een heerlijke vitaliserende kokos olie voor het haar, een remedie tegen roos en een zalfje tegen spierpijn, je weet maar nooit.

In een winkeltje met Chinese jasjes zwicht ik voor de verleiding een koop een prachtig aquamarijn gekleurd jasje met speels gekleurde vlinders erop. Met een voldaan maar moe gevoel stappen we in de auto en rijden terug naar Tacoma.

Saturday, June 2, 2007

Today we visited Mark, Jodi and Grace in Seattle (Jim & Bea's son, daughter-in-law and grand daughter). We had a nice visit although a bit short; they're busy getting ready for a major overhaul of their basement so everything needs to be boxed up and put somewhere else before the work-crew starts drilling.

Grace entertained us with her curious nature and constant desire for more grapes which lay just out of her reach on a garden table in the charming backyard.

As we left Hari Kaur pitched Mark on the idea of using stevia as a replacement for cane sugar used in one of the drinks his company makes.

Then we headed out to the Seattle Center and we greeted by a traditional Native Indian dance and then in the Center itself by a Chinese celebration of the Year of the Golden Pig. We walked about and then decided to continue on towards Pike Market where unknown by us a 100 year celebration was going on; the market was filled with people and booths not normally part of the market. I loved walking through it and enjoying the atmosphere, food and espresso.

Friday, June 1, 2007

Today we went out to NorthWest Trek, a wildlife park near Tacoma. Later, Jim & Bea treated us to a great Indian dinner at Gateway to India.

Tuesday, May 29, 2007

Even buiten Portland heb je de Columbia River Gorge. Het is een prachtig gebied en geeft een prachtig zicht op Mount Hood. Wanneer ik daar in bliss naar mag kijken voel ik me zeer dankbaar dat ik even op zo’n bijzondere plek mag staan. Te bedenken dat miljoenen jaren geleden iets zo moois is geschapen door natuurgeweld. Natuurgeweld is niet altijd iets waar wij mensen blij mee zijn maar het schept wel natuur wonderen.

We klimmen omhoog naar de Multnomah Falls en genieten van een moment van rust langs het naar beneden stromende water. Dan heeft een dejavu hij is hier n.l. al eens eerder geweest als klein jochie van een jaar of 8. Een beetje uit de route ligt het view point op mnt Larch, het is een behoorlijke klim omhoog en we zijn bij dat met de auto te mogen doen. Het laatste stukje klimmen we omhoog en we hebben een helder zicht op maar liefst 5 vulkanische bergen, Wow.

Te beginnen in het Noorden met Mnt St. Helens die in 1980 losbarstte, Mnt Rainier, N-O Mnt Adams, O-Z Mnt Hood en ten zuiden Mnt Jefferson.

Mijn oom zegt dat diep in de aarde deze vijf vulkanen met elkaar verbonden zijn d.m.v. ondergrondse kanalen.

Laat in de middag gaan we met een voldaan gevoel op weg naar Tacoma op bezoek bij Bea & Jim, mijn oom en tante. We komen laat in de avond aan en worden met open armen en een dol enthousiaste Shara ( de Australische herdershond) ontvangen. We hebben veel te vertellen en we liggen voor ons doen laat in een heerlijk echt bed.

Monday, May 28, 2007

De volgende ochtend vinden we eerst een echt Amerikaans winkelcentrum compleet met Starbucks en free internet. Dus Dan voelt zich thuis en is helemaal in zijn nopjes. Na de nodige inkopen van allemaal lekkere snacks rijden door naar het centrum van Portland. Het is memorialday, zoiets als de dodenherdenking bij ons op 4 mei. Het is stil in de straten, behalve de zwervers en drugsverslaafden zien we weinig mensen. De winkels zijn grotendeel gesloten en een parkwachter waarschuwt ons om niet naar China Town te gaan. We slaan zijn waarschuwing in de wind en gaan toch. Het is een ouder gedeelte van Portland dus qua architectuur wat interessanter. Helaas is de grootste boekwinkel van de US, Powell’s City of Books, gesloten ook al zegt het boek dat ze 365 dgn per jaar open zijn. Ik vind het geheel niet prettig aanvoelen en voel dat mijn energie wegglipt en wil al gauw weer verder, we gaan terug langs de waterkant waar fietsers en voetgangers om elkaar heen hun weg vinden. De stad geeft mij geen prettig gevoel en ik heb geen zin om er veel langer te blijven of om de volgende dag weer terug te komen. We gaan naar het westen waar het Washington Park ligt. Het vormt een groot contrast met wat we in down Town gezien hebben, vele dagjesmensen vermaken zich in het park en rondom het park zien we de ene prachtige Vila na de andere. Het park ziet er prachtig verzorgt uit, voor ieder onderdeel betaal je weliswaar een entree fee.

We verlaten Portland en vinden een slaapplek land de Columbia River, er is een plek waar je kunt afdalen naar de rivier en we waren net op tijd om de zonsondergang te mogen zien. Het ziet eruit als een geliefd plekje voor vissers en zon aanbidders.

Sunday, May 27, 2007

We zijn op weg naar Portland, even buiten Portland vinden we een mooie ruime rest area waar meerdere auto en hun bewoners de nacht door brengen =)

Eugene to Portland

We got up and started to get ready and met Siri Prakash Singh (?) from Vermont. He was busy in the kitchen cooking one of the many delicious dishes for Gudwara. Very nice man.

We washed up and walked over to the morning Gudwara and enjoyed a good time meeting several people and a great meal. Hari Kaur then went off to massage Snatum Kaur and the tabla player, Manish Vyas. Snatum Kaur chose to spend time with her friends but Manish was very happy to find a bit of relief from the many days of playing.

Took off and made it up to a rest area just south of Portland. The rest area had two sections; one which looked like it was set-up for short stays and another for overnight stays. There was a decent toilet area and an information area. There was a also a creatively painted van with several teenagers looking for cash for gas, but I wondered if they really wanted the money for gas or more weed ...

Saturday, May 26, 2007

In Eugene is de Yogi tea company gevestigd en bevindt zich ook een groep 3HO aanhangers. We gaan opzoek en vinden hun wijk. We hebben geluk want Snatam Kaur geeft er de volgende dag een concert dat we natuurlijk graag willen bijwonen. Toen we in Shasta waren hadden we haar net gemist. Het concert was mooi en het was herlijk om even te laven in de 3HO sfeer. Overdag zijn we naar de beroemd local markt van Eugene geweest, het was een war spektakel met drummers en acrobaten op het plein. De sfeer was relaxed en op de markt waren een heleboel ecologische produkten te vinden en vooral ook produkten gemaakt dor de bewoners van Eugene. We vinden voor beide nachten een plek in de tuin van Sat Ganesha Singh, een aardige yogi die ons zijn gastvrijheid aanbood. Na de gurdwara en een tijdje socialising gaan we op weg richting Portland.

Wednesday, May 23, 2007

We exploreren Shasta, we vinden een ranger station waar ze ons adviseren om Mount Black Butte te beklimmen. Eerst gaan we opzoek naar een dame die hier lang geleden een centrum wilde stichten. Helaas ze woont hier niet meer en is verhuist naar ik meen Colorado. De eerste boekenwinkel die we binnen gaan voor wat meer info blaakt van spiritueel materialisme de prijzen zijn niet van de lucht en de man die in een achterkamertje telefonisch advies geeft waant zichzelf vast een heel belangrijke guru.

Het tweede boekenwinkeltje, schuin aan de overkant, straalt een geheel andere sfeer uit. We blijven er een tijdje hangen en praten over de toestand in de wereld. De eigenaar geeft hoog op over de spirituele ontwikkeling van de Nederlanders, gebaseerd op onze tolerantie politiek………..hmmmmm.

Onze klim de Mnt Black Butte gaf ons een heerlijk fysieke uitdaging gaf en een prachtig uitzicht op Mnt Shasta. Deze berg lijkt te zijn ontstaan door een uitbraaksel van Mnt Shasta toen ze lang geleden een vulkanische eruptie had. Het is een berg van zwarte rotsblokken op elkaar gestapeld. Het uitzicht is weer prachtig en voelt aan als een fijne plek om te mediteren.

’s Middags vertrekken we naar Yreka we gaan een oude vriend van Dan’s studie tijd opzoeken. We worden warm onthaald en hebben een super tijd! We blijven er enkele dagen en vertrekken 25 mei richting Eugene.

Tuesday, May 22, 2007

We gaan natuurlijk weer even terug naar nevada City en ik heb nog een ontmoeting met Pam de makelaar. Ik krijg een firme hug en we praten over alle mogelijkheden en wat wij zijn tegen gekomen op onze speurtocht. Ze laat ons nog een oud Victoriaans huis zien in het stadje zelf. Het is spannend om een huis binnen te gaan en te bedenken dat we daar zouden kunnen gaan wonen. Ik zie dat ze veel doen voor de envoirement en dat ze een anti Mc Donalds beleid voeren.

Aan het eind van de middag vertrekken we naar Shasta waar we hoge verwachtingen van hebben, het staat bekend als een communitie van zeer spirituele mensen en de energie van de berg Shasta versnel het bewustwordingsproces. Al rijdend zien we meer en meer van de berg en ze is waarlijk majestueus van omvang met haar besneeuwde witte toppen.

We vinden een goed plekje voor de nacht, onze eerste keuze was een rustplek langs de snelweg maar bij nader inzien besloten we dat dat het toch niet helemaal was en gingen verder op zoek, en hebben genoten van een ongestoorde nachtrust.

Monday, May 21, 2007

Na onze snelle aftocht verder gereden naar Nevada City. Wat een oase van positieve energie en vriendelijke mensen. Het stadje ziet er vriendelijk en welkom uit, leuke cafeetjes en kleine authentieke winkeltjes. Veel mannen met lange haren wat wijst op een hippie achtige sfeer. We parkeren de auto en lopen door de straten op zoek naar een makelaars kantoor. We vinden er een met een heleboel bureaus achter elkaar op een rij. Er is er maar een beet maar dat is dan ook een aller vriendelijkste dame die ons aanhoorde en goed weet in te schatten waar we naar op zoek zijn. Ze geeft ons een aantal mogelijkheden mee om te onderzoeken en denkt dat we vooral het gebied net boven Nevada City in het San Juan gebied zullen appreciëren. Daarna gaan we ons laven in een internet café genaamd Mekka, dat is het zeker voor Dan, koffie en gratis internetten wat wil een mens nog meer. Ik doe me tegoed aan wat cultuur en struin door het stadje. Ontmoet aardige mensen en krijg een prettige indruk van de plek. Later die dag gaan we omhoog het San Juan gebied in en het is inderdaad een rijk gebied aan natuurschoon, prachtige afgelegen plekjes en veel afwisselend groen. Een van de plekken die we onderzoeken is een perceel achteraf van ongeveer 11 are. Het is geheel overwoekerd met bramenstruiken en heeft een leuk klein huisje. De buurman/vrouw heeft een bord voor hun hek waarop staat “Beware we have Gunpowder”. Dus misschien toch niet echt een plek van pais en vree. Verder op onze zoektocht komen we Mothers Truckers tegen een ecologische winkel met een inventaris waar je U tegen zegt in the middle of nowhere. We laven ons en slaan een goede voorraad goodies in en overnachten op hun parkeerplaats.

Nevada City is zeker een plek die ons trek en die we zullen overwegen in onze plannen voor de toekomst.

Sunday, May 20, 2007

We gaan naar Emarald Bay prachtige groen blauwe kleur, je kan duidellijk zien waarom deze baai zhaar naam gekregen heeft. We hiken naar Eagle Lake, we dwalen wat van het pad af en klauteren als berggeitjes over de rotsblokken, heerlijk.

Verder richting Trukkee, is wel een aardig stadje maar zou er niet willen wonen, de makelaar die we bezoeken verteld ons dat 70% van de huizen als 2de huis wordt gekocht, niet voor mij dus om in zo’s elite buurt te wonen.

We rijden verder richting Nevada City en vinden een slaapplek op een afgelegen bouwterrein. De volgende morgen komt er een buurvrouw langs met twee grote honden en laat ons duidelijk merken dat ze het maar niks vindt dat wij daar zijn, oeps. We maken snel toilet en gaan verder naar Nevada City.

Saturday, May 19, 2007

We vertrekken verder richting Lake Tahoe via de 88 het is een prachtige route we genieten van de mooie natuur, stoppen om te lunchen bij een mooie rotspartij aan het water. Wanneer we Tahoe Zuid binnen rijden is het even schrikken, wat een drukte, opeens weer zoveel auto’s en mensen. Deze plek is bekent om z’n casino’s. We vinden er niks aan en gaan zo snel mogelijk verder via een b weggetje naar Silverleaf lake. Daar vind je prachtige huizen aan de waterkant, heel idyllische plekjes. We vinden een mooi plekje voor de nacht, slapen heerlijk en genieten de volgende dag van yoga en ontbijt aan de waterkant.

Friday, May 18, 2007

Woke up and took a look outside - the area is amazing here; there's a really nice energy about the place.

As I began to do some stretching a man and lady came riding up the hill towards our car. The man was riding a modified bike where you sit down low to the ground and sit-up as if in a chair; the lady rode a traditional bike. He was very friendly and started up a conversation with us. After a few moments he invited us up to his place to spend the night and chat. Hari Kaur and I were a bit hesitant and she answered before I could - she kindly turned down the offer (I was actually thinking of accepting). We chatted a bit more and he offered again. That time I said something and we agreed that we'd think about it and meet him later if we would decide to stay.

We finished up our morning routine and then walked around the town.

Ted neemt ons mee naar de Black Chasem grotten in de omgeving waar we stalagtieten en malachtieten en de bijzondere helachtieten te zien kregen. De helachtieten maken deze grotten uniek, en zorgen voor een bescherm status van de overheid. Ze worden gevormd onder druk van de steen, het water perst zich als het ware een weg door de rots heen. De helachtiet heeft de mogelijkheid om in 6 verschillende richtingen te groeien. Ze groeien alle richtingen op en krullen zich aan het eind om alsof ze weer terug willen keren naar de rots toe. Ook bezoeken we de indian grinding rocks. Een grote platte rots met vele kleine holtes erin. Deze holtes werden vroeger door de indianen gebruikt om wortels en kruiden en medicijnen te malen, nu hebben we de mortal en pestal om dat te doen. Dit weekend was er een bijeenkomst van de indianen om healing methodes uit te wisselen. Een grote hut van boomstammen, die zonder schroef of spijker is gebouwd, is de vergaderplaats. We mochten wel even door de kieren naar binnen gluren maar er niet naar binnen gaan. De plek werd klaar gemaakt voor de ontmoeting en rook naar allerlei kruiden, binnenin het centrum van de hut brandde een vuur.

Thursday, May 17, 2007

We stoppen in Murphey ook weer een pittoresk stadje leuk om doorheen te lopen we praten wat met de mensen en vragen wat info aan een makelaar, we doen wat house hunting en zijn verbaasd hoeveel mensen soms vragen voor iets wat qua bouwmateriaal en onderhoud niet zoveel om het lijf heeft. Het dorpje of liever gezegd gehucht Vulcano vinden we allebei magisch het is leuk om erdoor heen te lopen en de energie te voelen. We ontmoeten Ted een local die buiten het dorp woont boven op een berg. Hij nodigt ons uit om bij hem en zijn vrouw te overnachten, ze hebben een kleine cassita waar we in kunnen slapen. We nemen het aanbod aan en hebben een bijzondere ontmoeting met dit echtpaar. Ze zijn bijzonder hartelijk en open.

Wednesday, May 16, 2007

We rijden door het gebied van de gold rush en zijn nog vele stadjes in authentieke staat gelaten waardoor je het gevoel krijgt 150 jaar terug in de tijd te zijn. In Columbia is het hele centrum afgesloten voor het verkeer en zijn alle gebouwen in hun oorspronkelijk staat gebracht zoals ze 150 geleden werden gebruikt het is erg leuk om er door heen te lopen en al die oude dingen en gebruiken te zien. Er zijn nog steeds een aantal mijnen in gebruik waar goud wordt gedolven maar niet meer in die mate als toen. 150 jaar geleden werd ieder stukje grond weggegraven, iedere berg werd van z’n buitenste laag ontdaan d.m.v. Hydro technieken. De heuvels van Pondarosa zijn mooie en groen we praten wat met de bewoners om een gevoel te krijgen wat voor mensen hier wonen. De bieb in Twain Hart heeft een internet connectie dus daar maken we even dankbaar gebruik van. Het overgrote deel van de mensen hier is wat ouder het schijnt een prima plek te zijn om te rentenieren. In Columbia overnachten we op de top van een berg, een kronkelpaadje brengt ons ver onhoog en laat ons nog net genieten van de zonsondergang. Een plaatselijke bewoner leunt tegen zijn auto en speelt wat muziek op zijn gitaar. Het is een idyllisch plekje. Hij tipt ons om verder te rijden langs de 88 dat is een mooie route door een groen heuvellandschap.

Tuesday, May 15, 2007

Hiken we nar de nevada watervallen, ze zijn prachtig en wild om te zien, wat een kracht, de zon schijnt in de nevel van het water en veroorzaakt een dubbele regenboog .
In het dal van het park is het beduidend drukker de meeste mensen verzamelen zich hier en overnachten in de kleine bungalowtjes. Wij vinden weer een rustig plekje buiten het park en beginnen steeds beter te wennen aan ons luchtbed en de conditites van het slapen in een auto. We vinden onze dagelijkse routine van het in en uitladen van de auto om te slapen, te koken enz. enz. Op een van de hike’s had ik m’n wandelschoenen achtergelaten op de parkeerplaats, gelukkig had iemand ze op een rots gezet. Ook hebben we een aantal zwarte beren van dichterbij gezien, ze komen rond deze tijd net uit hun winterslaap en gaan dan eerst in de wei lopen grazen. Het was leuk om ze van zo dicht bij te zien, als kind krijgen we altijd een teddybeer om mee te knuffelen en wanneer je een beer in het echt ziet geeft dat ook een soort gelijk gevoel.

Monday, May 14, 2007

We hiken de porcipine route en bevinden ons in een bos met vooral pine trees en een enkele eik. Het bos ziet er gezond uit de bomen hebben en mooie groene kleur en het ruikt er heerlijk. We doen het rustig aan en genieten van de mooie vergezichten.

Sunday, May 13, 2007

Mono Lake & Yosemite

Well last night we slept a bit better – I think I was able to sleep more than Hari. We deflated the mattress a bit so that it wasn’t full. Sunrise was really nice – the color touched the mountains making for a nice view at 5:30am. ;) We finally got going around 9:00am and headed into Lone Pine to pick-up a few supplies and re-tank the car. We couldn’t find our State map so we tried the Towing shop which is the local AAA – they were closed but a man did help a bit saying that it was a simple drive north along the 395 to the 120 to Yosemite. A few moments later another man came by and the first asked him if he had any maps – unfortunately not. So we headed out without the map. In Bishop we picked up some more groceries. Along the way we stopped to ask at an information stop about some old trees. He sat slovenly in a chair at a snack bar and told me that the information booth was no longer open but that some people in town like himself volunteer to help. I asked him if the trees were worth seeing and he said, “That’s what people say.” He wouldn’t look me directly in the eye for too long and his eyes looked a bit blood-shot. When I left he put his sunglasses on and stared out at a wall – I suspect he may have been smoking some pot.

We decided not to go to the old trees because they were 45 minutes from the main road and the write-up we saw didn’t make them out to be too much – except for a botanist maybe.

Further up the road we stopped at Mono lake and ate lunch while we took in the view of the Tufas. We then walk along a trail that brought us closer to them and to the lake’s edge. It is beautiful. The tufas have a dreamy fairy tale look. It was a pleasant stop. As an interesting side note – before Mammoth lakes there was a small section of nice homes in a very nice area – Gregory Creek I think. Wonder what the people do there? Very remote but nice living area.

After our pleasant time at Mono Lake we continued up thru the pass to Yosemite. What a nice drive! Beautiful landscape. We were going to stop at Porcupine Flats but found a beautiful view point at Olmsfed Point and decided to park there and eat. We then walked up a mountain behind the look-out for a very nice view.

Harald had been in contact with us in between. They were planning to meet up with us a bit earlier but they got a flat tire and went back to Vegas. They’re now on there way here to meet us.

Rijden we verder naar Yosemite National Park. Eerst bezoeken we Mono Lake zeker een bezienswaardigheid, het is een miljoenen jaar oude inpandige alkalische zee die vol staat met pilaren ookwel tufa’s genoemd. Deze tufa’s zijn ontstaan omdat er onder water bronnen vers zoet water zijn rijk aan calcium. Deze mix zorgt voor het ontstaan van verkalkte op koraal gelijkende torens. Deze tufa’s zijn pas boven water gekomen toen de water departement van LA het zoete water ging gebruiken voor consumptie, sinds 1941 is het niveau 45 f (14m) gezakt. Daarmee behoorlijk wat schade brengend aan dit gebied als broedplek voor vele vogels. In 1994 is besloten om geen water meer af te tappen uit dit meer, maar ondanks dat zijn vele van de vogels die er voorheen broedden nog niet terug gekeerd. Aan het eind van de dag rijden we het Yosemite Park binnen, het is adembenemend mooi. Het park wordt op een natuurlijke manier onderhouden, bomen die vallen blijven daar gewoon liggen, behalve wanneer de doorgang echt geblokkeerd wordt. Op view point Olmsted bewonderen we de prachtige bergen en giga rotsblokken. Het park is +- 1200 vierkante mijl groot en heeft onnoemelijk veel hiking paden, als je wilt kun je dagen onderweg zijn zonder iemand tegen te komen. Er wonen allerlei dieren in het wild waaronder ook de zwarte beer. Er wordt veel gewaarschuwd om geen voedsel onbeheerd te laten liggen of in je auto of tent. Er zijn speciale kisten waar je het voedsel in kunt opslaan zodat de beren er niet bij kunnen. Vooral in de herfst vlak voordat de beren zich terug trekken voor hun winterslaap jagen ze op van alles wat maar eetbaar is om zoveel mogelijk vet te creeren. We proberen om op Olmsted View Point te overnachten maar de ranger vindt dit geen goed idee en vraagt ons beleeft om het park te verlaten. We installeren ons net buiten het park, opnieuw wordt het ‘s nachts behoorlijk koud we zitten nu op 7000 f hoog.

Saturday, May 12, 2007

Hebben we een heerlijk wandeling gemaakt, zijn geen beren of slangen tegen gekomen, de rest van de dag lekker rustig aangedaan en gewoon genieten van het geluid van de vogels en het beekje in de buurt. De tweede overnachting, nog steeds in de buurt van Mnt Whitney, ging met wat extra dekens en kleding een heel stuk beter.

Friday, May 11, 2007

Finally we got out on the road and headed out to Mt. Whitney - 405 to the 14. In the book we bought we saw a heading that peaked our interest: California Tortoise Natural Area. Turtles in the desert? Cool, let's check it out. Well, it looks like a local dump doesn't exist so the locals took over turtle town and turned it into trash town ... we drove for about a quarter of a mile down a dirt road and pulled over. Along the way we saw desert bush and trash scattered about - nice manifestation of our current administration. I thought we'd give the turtles a chance so we walked out away from the road for another quarter of a mile only to find more trash piles. We headed back to the picnic shelter at the beginning of the area and heated up our lunch.

If you have to choose between the California Tortoise Natural Area and Red Rock Canyon, visit Red Rock Canyon instead.

We made it up to Lone Pine and stopped for a few supplies and then drove up to a campground (the most significant site near here is the Alabama Hills, which have been featured in many Hollywood Westerns). The campground with no shower, a water tap, and a luxurious Andy Gump style building wanted $20 for us to park our car for the night! We drove down to the Park Visitor Center and asked about alternatives. One Park Ranger was kind enough to suggest the Movie Road - no parking is aloud anywhere in the Park except for in the campgrounds and Movie Rd is just outside the park but close enough to the trailhead to Whitney Portal. Also, you cannot park near any water area - it's owned by Los Angeles County! They own the water rights to all of the rivers, streams and lakes up here!

Unfortunately the Ranger also made sure I was instilled with what I call "Bear Scare!" There are several fliers on Bear problems including attacks and information on why you should keep all food, coolers, toiletries and toothpaste out of your tent and car and off your person - basically a bear will do whatever it can to get to your food or toothpaste (I guess Smokey's dentist has been on his case about cleaning his teeth after a long hibernation) - great, where are we going to put our food? Hopefully the bears will remember all those old westerns that we shot here and avoid Movie Rd.

Eindelijk zijn we dan vertrokken in onze omgetoverde ‘van’. I.p.v. langs de kust te rijden hebben we op het laatste moment het plan gewijzigd en gaan we richting de High Dessert de Sierra Nevada. De woestijn is eindeloos, de heuvel glooien en zijn kaal met hier en daar een struik. Het is er heet en droog en er waait een flauw windje. We stoppen bij California Desert Tortoise Natural Area, een plek waar vele schildpadden zich verschuilen en af en toe te voorschijn komen. Het is er bloedheet en we zien geen enkele schildpad het landschap ziet er troosteloos en verlaten uit op veel plekken is vuil gedumpt. We maken gauw rechtsomkeer, zien enkele kleine nederzettingen en vragen ons af waarom mensen hier zouden willen wonen. We rijden verderop de 395 richting Whitney Portal. Het landschap veranderd we zien echte bergen en de kleuren worden dieper rood. Des te dichter we bij Whitney portal komen hoe meer we sneeuw op de toppen van de bergen zien. Mnt Whitney is 14.494 foot hoog (4417 Km) en is prachtig om te zien. We gaan voor onze eerste overnachting aan de voet van deze berg slapen we vinden een plek langs een b-zandweg buiten het beren gebied. Borden verderop waarschuwen ons dat we in beren gebied terecht komen en vertellen ons alle gevaren die zich kunnen voordoen. Een goed gewaarschuwd mens telt voor twee moet je maar denken. We zitten redelijk hoog en onze eerste overnachting viel bar tegen, het was koud we werden steeds wakker van de kou en hadden ons verkeken op de hoeveelheid dekens die we nodig zouden hebben. Bedoel maar overdag is het zo warm dat je niet denkt dat het ’s nachts rond het vriespunt zou kunnen afzakken. Ook was de auto niet helemaal level en voelde ik me tijdens de nacht steeds naar het voeteneinde afglijden. Beginners foutjes moet je maar denken.

Thursday, May 10, 2007

Lieve allemaal,

Hier een groet van ons uit LA. Voor degenen die nog niet op de hoogte waren van het laatste nieuws: Dan & ik zijn officieel getrouw in The States. Onze trouwdag is een fijne herinnering, de ceremonie vond plaats in de achtertuin van Dan’s ouders en Dan’s vader was voor die dag gemachtigd om het huwelijk te voltrekken. Het was voor mij heel bijzonder dat Nicole en Avalon erbij waren, Nicole heeft een mooie meditatie ceremonie geleidt en een prachtig naslag boek gemaakt en Avi was ons bloemenmeisje. Wanneer je naar deze website gaat zie je de foto’s.

De moeder van Dan, Karen heeft vol liefde alle voorbeidingen voor het feest gedaan, ze heeft o.a. de arbroar opgeknapt zodat de ceremonie daar gehouden kon worden. Een arboar is een vierkante structuur van houten palen dat aan alle kanten open is en wordt gebruikt als een sukkah, o.a. voor het oogstfeest in september, en staat voor the season of our rejoysing.

Dus een hele bijzondere plek en betekenis voor een trouwerij. Nicole en Avalon zijn weer terug in Amsterdam ze hebben een heerlijke tijd hier gehad en tegelijker tijd ook een drukke tijd, ze zullen wel even tijd nodig hebben om weer terug te komen in Adam.

We zijn nog steeds bij Dan’s ouders. Ze zorgen erg goed voor ons en zijn blij dat we er zijn. We maken van iedere dag een feest en krijgen vele klusjes geklaard. Het is hier erg prettig en we doen veel uitjes met familie en vrienden. LA is een bruisende stad met vele mogelijkheden. Morgen is het echter zover, de auto staat klaar voor vertrek, zelfs de gordijntjes heb ik gisteren nog gemaakt. In de .99 cent store waar letterlijk alle items maar 99 cent kosten hebben we kleine kant en klare gordijntjes gevonden. Voor $6,- heb ik de hele auto van gordijnen voorzien. Moest nog wel een halve dag frubelen maar het resultaat is goed. Dan zorgt ervoor dat we de juiste auto hebben en alle kaarten en boeken voor onderweg, dat alle technische snufjes in de auto zitten voor het gemak van een opblaasbare matras, een iPod enz. enz.

We hebben een Chrysler Town Country auto gehuurd het is een mini van waar voor de achterstoelen opslagruimte is of om de stoelen weg te bergen. We hebben ervoor gekozen om de stoelen eruit te halen zodat we meer opslagruimte hebben en tegelijkertijd een slaapplek hebben. We hebben een aerobed gekocht die we op de accu kunnen vullen of legen. Hij geeft dus veel ruimte en goede kilometers per gallon plus het gemak van een luxe auto. We gaan het allemaal uitproberen!!!!

Hartelijke groeten van Hari Kaur & Dan