’s Morgens worden we verwelkomd door de midgets of no seem’s, dit zijn hele kleine vliegjes die je dus bijna niet ziet maar ze bijten wel. Vol overgave doen ze zich tegoed aan ons avontuurlijk bloed totdat we snel de benen nemen. We ontmoeten een stel dat ons verteld dat Cresent City de moeite waard is om te bezoeken. Het ligt op de route dus we rijden er door heen, we zijn niet erg onder de indruk van het plaatsje zelf, het heeft wel een opvangcentrum voor zeehonden, zoals in Pieterburen. We gaan er even langs en zien wat zielige hoopjes zeehond liggen, het voelt niet goed om lang naar ze te blijven kijken dus gaan we snel verder. In het infocentrum hoor ik een enthousiaste ranger mevrouw vertellen over het Red Wood State Park. We gaan er naar toe en kijken met ontzag naar die reusachtige bomen en is net alsof we in een sprookje terecht komen. We rijden er met de auto doorheen, het is een onverhard pad dat kronkelend door het park heen slingert. We stoppen bij Stout Grove en lopen tussen deze eeuwenoude bomen die wel 320 foot hoog kunnen groeien en een doorsnee van 22 foot kunnen behalen. Ze worden zo’n 2 a 3 duizend jaar oud, na de Sequoia bomen de oudste ter wereld! Het is een sprookje om tussen zoveel oude bomen te mogen rond lopen, er staan er honderden, ze zijn niet door hekken omgeven zoals de Sequoia bomen dus we kunnen ze vrijelijk aanraken en dat is toch wel heel bijzonder.
We rijden langs de Mistery Trees met Paul Banyan, dit brengt oude herinneringen omhoog bij Dan we gaan dus even toeristen.
We vervolgen onze tocht door National Red Wood Park een ander gedeelte vol met Red Wood bomen ietwat toeristischer opgezet dan het Red Wood State Park. We dwalen weer door het park en vinden een beekje waar we ons in kunnen verkoelen. Er ligt een mooi stuk hout en we kunnen het niet laten om dat mee te nemen. Overal langs de weg zien we shops met mooie stukken hout te koop liggen voor giga prijzen.
We slaan ons nachtelijk kamp op even voor Trinidad, ja ja we reizen wat af.